Med skråblikk på livet

Eit lite livsteikn:)

2010-11-14T21:44:00.002+01:00

Etter 3 late månadar på folkehøgskule kjende eg brått skrivekløa i fingrane. Ikkje det at eg har så mykje aggresjon som må ut i plenum eller livsviktige tankar som florerer i hjernebarken ; livet på Hedmarktoppen er nemleg av den bedagelege sorten. Her går dagane med til sosialisering, rampestrekar, synging, trening og enda meir sosialisering; eg har det med andre ord perfekt:D

Livet i folkehøgskulebobla er fantastisk; det kan ikkje skildrast, det må opplevast! Når eg skal fortelle andre om det, høyrest det ut som eit liv i Ila fengsel. Eg må leggje meg kvar kveld klokka tolv, eg deler eit rom på ti kvadratmeter, eg kan aldri ha beina på bordet, og eg har ikkje sett på fjernsyn sidan haustferien. Eg delar to dusjar med 40 andre og må alltid gå på det kollektive doet. Trass i manglande luksus, er internatlivet sjarmerande! Svevnen er eit must i den over sosiale kvardagen, roomaten min er super koseleg, og med det kollektive toalettet kan eg få med meg den nyaste gossipen på skulen. Alt har sin sjarm, er det ikkje det dei seier?:)

Eg kjem sterkare attende med saftige nyhende om ei stund, no må eg nemleg forlate peisestua ( vi har ikkje internett på rommet!), og kople meg til omverda. Å surfe på verdsveven sine blå bylgjer er nemleg ein nedprioritert hobby på Toppen.

Vinter? Haust? Tannlegetime?

2009-10-04T01:45:00.005+02:00

Eg har fyrt i peisen i dag, med femten gamle aviser og to vedkubbar. Slik går det når frøken Gjerde fødd utan praktisksans er heime åleine. Kong Vinter har erobra Hareid, og eg HATAR det! Vinteren kan etter mi meining dra dit peparen gror, kvar enn det måtte vere. Vinter, Haust dritver, mangel på skills, det er FERIE, og eg anar rett og slett ikkje kvifor og korleis denne haustferien har vorte eit faktum. Eg lever nemleg endå i den nostalgiske sumarbobla. Sandalane og sumarkjolen ligg framleis innanfor rekkevidde, og er framleis klar for å vakne opp av ein rar draum der ein brun lapskaus av regn, skule, trening, jobb, sosialt samvære, og lekser er hovudingrediensar... Men, nei, denne lapskausen er utruleg nok berre ein metafor av mitt a4 liv utan eksisterande undermedvit.. Og eg som trudde folk laug, når dei sa det siste året på vgs gjekk fort.. Hmm, det er truleg på tide å halde seg fast i svingane, for dette går fort!

Elles hadde eg ein heidundrande fæl tannlækjartime på torsdag. Generelt er eg ikkje blodfan av tannfeen frå røyndommen, men denne tyske herremannen tok kaka. Eg hadde hol i eine tanna ( kanskje på tide å pusse tennene fem gongar dagleg no?) og skulle ned på dette offentlege nedslitte kontoret å bore vekk karius og baktus. Før tannrøktaren hadde stukke den ein meter lange sprøyta inn i kjeften min, kom tårene pressande på.... Dei neste minutta gjekk som slike minutt berre går; UFATTELEG sakte. Etter bråking, biting og ising av min kjære jeksel, kom høgdepunktet i form av fire ord: " Trivst du på ungdomskulen, ja det er på ungdomskulen du går, ikkje sant?. Korleis skal VESLE meg, med fire tampongar og to hender i kjeften forklare på kav sunnmørsk til den tyske tannlegen, at eg faktisk går siste året på vgs, og er myndig om tre veker? For å seie det mildt, eg og mine 158,7 cm kom oss rett og slett ikkje fort nok ut av det gråfarga kommunekontoret mot det grøne exit-skiltet ... Adios.. No skal eg legge meg, men først skal eg pusse tennene i ti minutt, helle i meg eit par liter flour, og knaske eit par fluortablettar, for mitt forhold til den offentlege tannhelsetenesta er offisielt slutt, for evig og ALLTID!

Grisesjukheit og anna bullshit.

2009-09-07T22:30:00.003+02:00

Som fireåring hadde eg like bastante meiningar som no, og på mange plan var dei igrunnen enda meir bastante. Til dømes hadde eg ei sjuk oppfatning av svinekjøt. Eg trudde nemleg kjøtet som kom frå grisen var livsfarleg, og tok til tårene kvar gong nokon sa meg imot.... I dag greier eg å ete skinke, men thats it. Eg får brekningar av andre griseprodukt, og spyr av bacon..

Difor trur eg svineinfluensa er litt som lukta av bacongull, heilt på tryne... Eg trur nemleg det verdsvidgjetne virus er på rundtur i kroppen min, og eg likar det ikkje! Hosting, feber, hovudverk og trøttleik.. Vonleg er det berre eit mildare utbrot av den gode gamle influensa, men eg har mine tvil..

Kvardag

2009-09-03T22:56:00.006+02:00

Eg sukkar djupt, det er berre å innsjå, sumaren 2009 har offisielt gått i minneboka.

KVARDAGEN med store bokstavar har blitt eit konkret realitet. Skule, lekser, svevn, trening og sosialt samvære, fem stikkord som i seg sjølv krev meir enn døgnet sine 24 timar. Men, for ein gong skuld skal eg ikkje klage. Eg har det bra, svært bra etter tilhøva, truleg fordi talet på prøver og innleveringar ikkje er tosifra, i alle fall ikkje endå.

At det norske russefenomenet skulle føre med seg så mykje bry, hadde eg derimot aldri trudd. Det er igrunnen ganske absurd, at vesle meg, 158,5 Cm på strømpelesten, er russ og avgangselev.

For på mange måtar, kjennest det ut som det var igår, at eg telde på fingrane i lange baner for å rekne meg fram til året eg var russ. 2010 - det kunne likså godt vore eit hundreår inn i framtida det, for 12 år sidan. Men no er altså dette urnorske fenomenet i ferd med å bli ein realitet, i ei forykande fart. HJELP!

Russ, ikkje russ. Ein ting er i alle fall sikkert, tida er i ferd med å få ein enorm akselerasjon, eller så er den berre eg som er i ferd med å vekse til..

Punktum.

2009-08-18T23:31:00.006+02:00

Det eksisterer alltid eit stadium i livet ein må setje punktum, det er alltid noko som skal endast på eit vis. Eg er av dei som likar å skrive lange setningar, eg er med andre ord ikkje slik som Tarjei Vesaas eller Erlend Loe.Eg likar ikkje at kjekke ting tek slutt. Punktumteiknet kjem truleg aldri til å bli det viktigaste ordet i mitt vokabularreportuar. Det er ikkje berre lange setningar som krev punktum, men hendingar, opplevingar og ja, utruleg nok også feriar, desse punktuma blir dog litt meir i den abstrakte kategorien. I denne vene augneblinken er eg i ferd med å setje punktum for Sumaren 09, og eg mislikar det sterkt.

Heime bra, men Dvergsnestangen best:D

2009-08-10T22:41:00.005+02:00

Kjensla av vemod reiv i meg då eg våkna i dag. Det var som om 1. januar og alle dei 52 søndagane kom på same dag. Mareritt x 10.. Eg er inga kvinne i nuet, og det set noko ufrivillig preg på min kvardag. Sumaren syng på siste vers, og eg hatar det. Eg har 6 vakter på sjukeheimen og 2 dagar fri att, før kvardagen igjen kjem som snø i April.
Dei tre siste vekene har vore rett HERLEGE. Og dei seks siste dagane har eg vore på Sørlandet, nærare Dvergsnestangen med 1000 andre KRIKarar.
Då eg slo opp augene i dag tidleg var det mange brikker i puslespelet som mangla. Eg låg i ei seng, og eg delte ikkje ei halv luftmadrass med mi kjære Klara- Marie. Føtene mine var ikkje plassert i fosterstilling i ein trillebag, og eg heldt heller ikkje på å fryse i hel. Eg var ikkje redd for å stå opp, i fare for at nokon av det motsatte kjønn skulle sjå mitt morgontrøtte tryne, og eg måtte ikkje gå 300 meter til badet. Eg bekymra meg heller ikkje for at mobilen var uten straum, og eg hadde ingen planar om å ete knusktørt rundstykke med nugatti, og veret kunne rett og slett ikkje brydd meg midre. Det er hardt å kome heim frå leir, det trur eg dei fleste kan skrive under på. Sjølv, likar eg å inbille meg at det er enda hardare for vesle meg. Vesle meg, som er einebarn og bur der ingen skulle tru at nokon ville bu ( ikkje misforstå, til tider er det herleg å bu på vene HAREID). Men somme tider kjennest det ut som eit Ufrivillig sosialt sjølvmord.

Det vidgjetne leirbobla har det med å sprekke, diameteren vert liksom aldri stor nok.. Heldigvis sit eg att med eit hav med gode minne, rare opplevingar og sist men ikkje minst, andleteboka er heller inga ulempe etter slike arrangement.

Ein skal kraftig utdritast, for god kone å bli;)

2009-07-28T22:23:00.009+02:00

Etter mykje planleggjing i det skjulte, hundrevis av meldingar på facebook, e-mailar, meldingar og telefonsamtalar var vi endeleg klar for å skipe i stand eit utdritingslag for mi kjære Ragnhild. Som forlovar tok eg oppgåva seriøst, og med gode medhjelparar vart det både tilkalla brannmenn med brannbil, motorsyklist,massørar og kidnapparar. Dagen vart ein herleg suksess;) Husmormiddag, alias, og jentesnikksnakk stod også på tapeten. Det er synd slike samankomstar ikkje skjer oftare! All ære til brura som tok det meste med eit smil, hadde alle berre vore som deg, Ragnhild mi <3

Smaken av sumar

2009-06-25T00:35:00.004+02:00

Jordbæra er i ferd med å smelte på tunga. Jordbæra, som saman med solbrillene, grillen, dei svidde pølsene, og den vakre solnedgangen- er med på å skape ei perfekt atmosfære. Ei perfekt atmosfære som er så fantastisk at det rett og slett ikkje er gode nok ord til å skildre. Ei abstrakt atmosfære som kjem som oksygenrikt luft kring 20 juni.kvart einaste år. Sumar, er og blir det beste som finst. I skrivande stund har eg 8 veker att av herlegdomen som eg hugheilar det av heile mi raude blodpumpe. Bryllaup, bading, soling, latter, fjellturar,sosialt samvære,jobbing trening, lange sykkelturar og sist men ikkje minst; bruke tid til å gjere ingenting; Undre, filosofere, sjå på meiningslausheit på fjernsynet og surfe på verdsveven sine grønblåe bylgjer. Å, hadde det berre vore sumar 365 dagar i året...

FANTASTISK!:D

2009-06-08T22:00:00.004+02:00

Enkelte kapittel i livet sin roman er tyngre skrivne enn andre. Dei inneheld få metaforar og er eigentleg beint fram keisamme. På ei av desse sidene i min livsroman, er " Tysk" undertittelen. Å fullføre denne sida har vore ein kronglete veg utan sidestykke. Eg har lede meg gjennom transparang etter transparang,gramatikk og oppattsjåing av dei same filmane minst 1700 gongar. For å lage ein knakandes slutt på denne sida, kom eg også opp i tysk skrifteleg. INGENTING er meir spanande enn å diskutere likestilling på tysk...

I dag kom timen eg har venta på, dei fem siste åra. Dagen der det skulle setjast punktum på tysksida. Lukka heldt på å boble over då eg forlet klasserommet. Aldri meir, aldri meir skal eg lide meg gjennom 45 minutt med tysk, aldri meir skal eg sjå "die susanne", og aldri meir skal eg skrive av transparang som truleg er gamlare en tippoldemora mi. Denne dagen er verkeleg ein milepæl!;)

Smaken av lukke

2009-06-07T01:18:00.004+02:00

Ein skal ikkje sove bort sumarnatta, men bruke henne til å informere resten av omverda at ein framleis er i live.Akkurat i denne vene augneblinken er eg eit lukkeleg menneske. Det er nokså nøyaktig 2,5 døgn att til sumarferien, inngangen til den abstrakte perleporten som ALLTID fører til paradis. Eg har aldri vore meir klar for ferie enn eg er no; Lange netter med meiningsløyse, lange fjellturar, meir trening, meir venetid og sist men ikkje minst; Gjere enorme forsøk på å fullføre halvgjorde prosjekt. Med andre ord, meir tid, tid eg sjølv kan forvalte, uavhengig av ytre autoritetar (crewet til Møre og Romsdal fylkeskommune)

Har klimakrisa ekspandert?

2009-05-01T12:26:00.002+02:00

Det er 1.mai, og temperaturmålaren syner 22 grader! Sjukt! Eg er av typen som trur vi får finever i kvotar, og er ikkje heilt innstilt på å bruke mi kvote no, midt i tentamen og eksamensperioden. Men igår nytta eg høvet, og drog med meg Klara-Marie rundt og på Melshornet:) Kjempe herleg, og surrealistisk å gå i shorts og joggesko midt i april.

Politikk.

2009-04-23T22:55:00.004+02:00

Av og til får eg ein straum av kalde frysningar, kjenner meg uvel og ein smule kvalm. Ikkje fordi eg er fysisk sjuk, men fordi eg rett og slett er mentalt flau og oppgitt av og over mine medmenneskje. To dagar på rad har eg fått ei slik skrekkblanda oppleving. Fyrst på onsdag, då den uoffisielle spørjeundersøkinga om politikk frå klasse 2st2 var forkynna, og i dag då eg fann den styggaste "buttonsen" eg nokon gong har sett i kantina. Ein del av meg seier eg skal hevde meg over det,medan ein annan del vil skrike det ut til resten av omverda. Undermedvitet har for lengst teke det siste valet.

Igår var det nemleg høgre, tett etterfulgt av frp som vann det uoffisielle valet i klassa. Hallo! Verda kjem til å gå under, dersom mine medelevar skulle styrt gamle Noreg. Men, hadde verda så gått under,kunne vi vel berre chartra eit fly og tatt turen til Spania, så kunne alle bompengane vi ikkje hadde betalt rydde opp i krisa her heime. For pengar veks vel på tre? Nei, heldigvis er det lenge til val, og nok tid til å opplyse folket, istadenfor å levere ut buttons med " Heller død, enn rød". Går det an å synke djupare? Eg såg raudt ( bokstavleg talt) då eg såg dei fire orda.

Eg har sagt det før, og eg seier det igjen: Det er ein grunn til at hjartet ligg på den venstresida, og mitt hjarte er ganske langt til venstre ( nei, eg er IKKJE kommunist!)

Samandrag - Usakleg & Uvesentleg

2009-04-21T22:56:00.016+02:00

Proporsjonalt med at resten av omverda bloggar meir og meir, bloggar eg mindre og mindre - kanskje fordi eg rett og slett ikkje har eit naudsynt behov for å skrive om kva eg gjer til den minste detalj, som visse andre... Sidan førre innlegg har det ikkje hendt noko særskild spanande, i alle fall ikkje banebrytande.

- Nyhende, på ein måte:

Eg har fått meg nye brille, det vil seie at eg ikkje berre er langsynt, nærsynt, og "sjoglete". Mine ikkje så lenger kjære hornhinner er vist også skeive.. Det neste er vel at eg får diagnosen trangsynt... ( noko som somme hevdar at eg allereie er.) Dei nye brillene er lilla, noko som eg både hatar og elskar. Eg har hatt dilla på lilla i snart to år no, og på mange måtar kjenner eg på meg at eg er på veg ut av den lilla fasen i livet; perfekt timing med at eg frå no av får eit meir lilla perspektiv på livet enn nokon gong..

Det er ikkje berre lilla eg har dilla på. Eg har nemleg blitt avhengig av kaffi. Eg har vandra rett over på feil side av saka . I barndommen såg eg på kaffidrikking som ei kriminell handling på lik line med drap.Men, så falt eg altså for denne mørke freistinga,og blei trylla om til ein av livets mørkemenn. Som følgje av vandringa i denne onde sirkelen, kjem eg såleis heim frå skulen med laktosesjokk kvar einaste dag, fordi eg har helt i meg iskaffi eg ikkje toler. Ja, eg veit det, den som er med på leiken, han må visst tole steiken.

Og til slutt, berre sann visst du lurte: Eg har IKKJE ete godteri dei siste 9 dagane! Eg er med andre ord i gong med min 1234567 godtestreik, så ikkje kom her og frist meg!:)

Og når eg først er i gong: Eg er djupt, såra, vonbroten, krenka og oppgitt x 1000 over Winderøe- makan til drittsørvis skal ein leite lenge etter. Er du ute etter ein hyggeleg, varm og imøtekommande samtale, veit du i alle fall kven du IKKJE skal slå på tråden til!

Kjensla av sumar<3

2009-04-10T00:00:00.003+02:00

Temperaturmålaren syner langt over ti grader. Sola skin klisjeaktig nok som pærler på ei snor,og folk er ekstremt mykje blidare enn til vanleg. Det er liksom ikkje til å ta feil av, " sommer på jorda" kallar postgirobygget det, påskeferie kallar kalendaren det, ein schizofrenisk vår ville eg kalla det.Eg har rett og slett kjensla av at det er sumar, og eg elskar det. Lyse kveldar og eit hav av tid, eit hav av tid som eg inst inne veit eg ikkje har...Diverre er det kalendaren eg må rette meg til,det er intuisjonen som har vikeplikt i livet sine trafikkreglar.. Menn,menn kvinner og barn,kjensla av sumar,den kan INGEN ta i frå meg, og om 10-12 veker er ho ikkje lenger ei abstrakt kjensle, men ein konkret realitet!

No står ikkje verda til påske..

2009-04-07T00:03:00.005+02:00

Vonleg er det ikkje dommedag i morgon, men påske derimot- det er det. På ny er tida mogen for eviglange skiturar, kvikklunsj, Severin Suveren,Roald Øyen, 1 kg med kvikklunsj, appelsin, hytte, sol, snø, krim og Agatha Christie - we all know the story..

For meg er påska eit herleg avbrekk, med mange raude dagar på kalendaren og mykje sjokolade i magen. Eit avbrekk der eg får tid til å puste inn, fylle på energilageret ( bokstavleg tala) og sist men ikkje minst; sutre over at ferien snart er over:p... Dei fem siste dagane har eg vore på familiebesøk i Dirdal, knall koseleg:)

Resten av av dei farga dagane skal eg vere heime på fagre Hareid, og er eg heldig, får eg gjort ein liten brøkdel av alt eg har planlagt å gjere... Men mest av alt skal eg nyte ferien, og ta meg tid til å gjere: INGENTING.

Life is a rollercoaster..:)

2009-03-29T00:36:00.004+01:00

Livet er som ei berg og dalbane, i alle fall i følgje Ronan Keating. Slik er også stoda på fagre Hareid, Snø, varme, solbriller, ballerinasko og boblejakke. Nei, eg skal ikkje bli statsmeterolog i næraste framtid, ergo skal eg slutte å snakke så mykje om vëret. Eg er 17, ikkje 70:) Snø ikkje snø, mandag eller torsdag-føremiddag,eg er generelt nøgd med livet om dagen. Akkurat no er eg sliten, ikkje fysisk eller mentalt- berre i lattermusklane. Eg har hatt besøk av tre fantastiske vener, der lasagne, "Tatt av kvinnen", gossip, levande lys, is og sjokolade stod på menyen... Nokre herlege timar eg ikkje ville vore forutan:)Hadde eg vore geniet bak kalendaren - hadde kvar dag fått namnet laurdag!:D

No livnar det i lundar:)

2009-03-08T22:54:00.002+01:00

Årets hardaste og mest grufulle jernklo er i ferd med sleppe taket. Endeleg, etter fire månadar kan eg seie hasta lavista til vinteren - min største fiende. Eg kjem ikkje til å sakne korkje snøkrystallar, is, glatte vegar eller minsgrader. Sa du stereotypisk nordmann født med ski på beina? Ikkje her du. Nei, vesle meg hugheilar våren - meisterstykket som bugnar over med von, tørr asfalt og ein aromatisk porsjon med kvardagslukke. Og no, akkurat i denne augneblinken er eg klar til ta i mot våren- årstida som er ingangen til perleporten.
By the way, gratulerer med kvinnedagen:) Eg har feira med kjemi, matte, fysikk, tysk og norsk, samt ein særs velukka køyretur med min kjære pappa.

og slik går no dagane...

2009-02-27T00:34:00.004+01:00

Overskrifta er velbrukt, truleg fordi ho er ganske skildrande og ålmenn til alle slags situasjonar. Vinterferien syng på siste vers, og her sit eg med beina på bordet og tenkjer over alt eg ikkje har gjort, og heller ikkje kjem til å gjere resten av ferien. Eg kjem ikkje til å fullføre lekseskippertaket, og eg kjem heller ikkje til å trene så mykje som eg gjerne skulle ha gjort. Utruleg nok har ikkje døgeret meir enn 24 timar i ferien heller! Sjølv om det er det eg ALLTID innbiller meg.

Men kva gjer eg alle desse timane? Desse timane som forsvinn som morgondugg på sumarsdag. Vel, eg veit rett og slett ikkje... Eller? Jo eg veit det. Inst inne, eg er berre flau for å seie det høgt, eller rettare sagt skrive det ned. Timane forsvinn på den store verdsveven. Den store verdsveven er ein meister til å trollbinde meg, vips fyk tida rett or hendene mine. I det siste har eg filosofert litt over kvardagen. Kva om eg vakna ein morgon, og andleteboka var borte? Kva hadde eg gjort då? Eg hadde truleg følt meg djupt krenka og vonbroten lant inn i hjarterota dei første 45 sekunda, men så hadde eg vorte letta. No kunne eg kanskje gjere noko fornuftig. For er det ein ting som ikkje er fornuftig eller som eigentleg ikkje gjev livet mitt større meining, så er det denne surfinga på verdsveven. Det er ein ond sirkel, ein ond sirkel som får større og større radius...

Eg ler meg skakk i hel når eg tenker på det. Her sit vi, alle mann alle og glor inn i ein liten skjerm. Vi er livredde for å gå glipp av noko, livredde for å ikkje henge med i samfunnet. Tenk alt eg hadde gått glipp av dersom eg ikkje visste at naboen "tok livet" med knusande ro, eller at ein person eg møtte på leir for sju år sidan no var " utan fast fylgje". Utan desse opplysningane hadde eg jo ikkje overlevd resten av dagen. Tenk viss nokon skulle konfrontere dei med meg i lunsjen, og eg ikkje kunne henge med i samtalen. Det hadde jo vore sosialt sjølvmord på høgste nivå! Eller kva skulle eg gjort utan dei meiningsfulle samtalane om alt eg gjer når eg sit framfor dataen. Det er jo ei kjensgjerning at det er i augneblinkar med laptopen på fanget, livet sine store augneblinkar vert tatt vare på... Kva gjorde folk eigentleg før facebook. com var tilgjengeleg?

Truleg brukte dei jungeltelegrafen,og slo opp i bygdeboka. Så slapp av folkens, brettsegling på tussa sine bylgjer er rette og slett eit menneskeleg behov. Sett deg godt til rette, og syg til deg informasjonen. Kven veit, kanskje er han du møtte på leir for sju år sidan brått oppført med fast fylgje?;) Den som lever, får sjå!:)

Kaffi?!

2009-02-25T00:04:00.002+01:00

For nokre månadar sidan meinte eg at brunt søylevatn i form av afrikanske bønner var bullshit. Kven ville drikke denne gifta frivillig? Dei som var fødde utan smakslaukar? Eg forstod det rett og slett ikkje, løyndommen bak denne mystifistiske drikken. Den mystifistiske drikken som vaksne drakk fleire gongar dagleg, inviterte kvarandre til ,og rett og slett var himla avhengig av.

No forstår eg det. Eg har knekt koda,men eg veit ikkje korleis. Dei første siffera var trulege den himmelske iskaffien i skulekantina. Dei aromatiske edle dråpane som har redda meg mang ein skuldag, skuletime og friminutt det siste skuleåret. I skrivande stund,er eg avhengig. Må ha det berre må ha det. Men no må eg gå... Det himmelske søylevatnet er nytrekt, og eg er klar for koffeinsjokk.

O` heilage ferie;)

2009-02-23T00:07:00.004+01:00

Kunsten å gjere ingenting. Lytte til gamle slagerar. Kjensla av vælvere. Drøyme seg vekk. Surfe på verdsveven sine himmelblåe bylgjer.Drøyme, smile og planlegge. Glede seg stort over at det ikkje er "not another manic monday" i morgon.

Mange vil nok kalle det meiningsløyse,i mine auge er det slike stunder som verkeleg er avbrekk. Avbrekk der tida står stille. I denne vene augneblinken er vinterferien i ferd med bli ein vassekte realitet. Hjå meg er vinterferien hjartleg velkomen.

Eitt steg nærare det mellombelse førarprovet.

2009-02-12T18:59:00.003+01:00

Jernkloa greip hardt rundt hjartet mitt i dag tidleg. Pulsen var godt over min vanlege kvilepuls, og ein random psykolog hadde truleg stillt diagnosa: " Svært engsteleg pasient, med byrjande angst". I dag 12/02/09, skulle vesle meg i låge person, drage meg og det ikkje- eksisterande sjegget mitt ut or postkassen, "kvinne" meg opp, og setje meg bak rattet.. For tredje gong i livet, og fyrste gong sidan påske.

Hadde vegsambandet på fagre Sunnmøre vore gråfarga, og temperaturen over nullpunktet på gradestokken, hadde stoda vore noko heilt anna. Men slik var det ikkje, då eg lot blikket vandre frå mitt soveromsvindauge i dag klokka 06.53. Eit kvitt landskap, som like gjerne kunne vore julenisseland var det første eg kunne skimte med mine svevnfulle auger. "Shit man"...

Eg kom meg på skulen, og etter kvart var grepet til jernkloa ein smule mildare.
- Herøybussen har velta!!!!
Den sleipaste vegbana på fleire år, skulle altså prege dagen då min første køyretime skulle bli røyndom. Trafikkulykker, forseinka skuledag og andre tragediar fekk sjølvtilitta mi til å nå botnpunktet.. Då klokka bikka fem på tre, var eg utsleten, og gav beskjed om at eg truleg ikkje kom til å dukke opp neste dag. Eg såg ikkje syn for at eg kom vekk i frå min første køyretime utan skadar.

Men, for ein gong skuld, gjekk lagnaden flott, og eg tok feil. Køyretimen gjekk STRÅLANDE. Eg kom meg på ein mirakuløs måte over Hareidseidet i 80 km/t, eg øvde på bakkestart utan å øydelegge bilen ( det var det eg nesten gjorde i påska..) og svinga som om det var det eg hadde gjort heile livet( Eller ikkje :p). No er eg verkeleg klar for nye køyretimar og alt som høyrer med. Litt nærare enn det fjerne blir eg blenda av ljoset i tunnellen, ljoset til enden av Eiksundsambandet, som eg ein vakker dag skal køyre gjennom med mitt mellombelse førarprov.

Herleg Østlandstur for å møte HusØybekkingane:p

2009-02-05T17:37:00.004+01:00

Heilt sidan Ragnhild byrja på Hedmarktoppen har eg hatt planar om turen til hennar godt omtalte fhs. Eg har alltid hatt lyst til å få eit glimt på innsida av den vidgjetne folkehøgskulebobla. Men med mitt travle liv, der dei aller fleste helgene er booka for lengst, har min lenge planlagde Hamartur drøya svææært lenge. Førre helg vart planane endeleg ein realitet ( i alle fall på somme område:))

Torsdag ettermiddag sette eg meg på flyet, og vende nasa mot tigerstaden. Jorunn møtte meg på Oslo S, og så bar turen heim til henne og Jon Inge på Ekeberg. Særs velukka. Ingen tvil i at uttrykket "der det er hjarterom, er husrom" skildrar deira vesle heim på ein prikk! Fredag var det shopping som stod på plakaten, og for min del fekk sjukeheimslønna sterke føter å gå på.. Både bukse, genserar, jakke, støvlettar var mellom anna dei innkjøpa eg drog med meg heim i kofferten Fredagskvelden vart avslutta med smakfull middag, film, sjokolade og kos:)

Laurdagsmorgon sto eg atter ein gong på reisefot, mi kjære Ragnhild var nemleg på tur med heile folkehøhskulen, og eg skulle møte henne og resten av x-sport lina i Drammen.. Det var ikkje utan sumarfuglar eg sette meg på toget; For det fyrste har eg ikkje tatt anna enn flytoget i Noreg, og for det andre skulle eg henge med ein villt ukjent gjeng resten av helga, som 130-hjul på vogna... Sumarfuglane forsvann heldigvis når eg vart berika av Ragnhild sitt fagre åsyn, og ferda gjekk vidare til Sandefjord..

Etter overnatting på ein skule i Sandefjord, og eit ørlite, men også eit fargerikt glimt av det så langt oppfatta herlege folkehøgskulelivet, pakka eg det eg fekk med meg, og sette meg på toget, flyet, båten og bussen, heim til der ingen skulle tru at nokon kunne bu ( dei fleste trur nemleg at Hareid er ein holme utan inlagt straum og andre naudsynte faselitetar, når eg fortel at eg kjem frå ei øy:p).Vel heime var eg i alle fall sikker på ein ting, slike avbrekk i kvardagen er verdt kvar ei krone, kvar eit minutt og kvar ein augneblink:)

Tankar kring veka sine historiske hendingar.

2009-01-23T18:52:00.004+01:00

Eg elskar brownies, gilmore girls, og chocolate chip cookies, dei herlege sprø kakene som har nok kaloriar til å mette eit heilt uland. Men til trass for underhaldninga og kaloribombene, er eg ikkje fan av smeltedigelen på andre sida av jorda. Eg er av den skeptiske sorten som tykkjer amerikanarar og livet på den andre sida av atlantaren er oppskrytt generelt. Den amerikanske draumen,dei feite bilane og dei overvektige folka.So what om ei enkel sjel har bygd seg opp til rikdom? Sjølv ikkje godtruande meg, har trua på alle dei mannfolka som har realisert seg sjølv med to tomme hender, hadde desse hendene vore til hjelp for andre i verda, hadde eg kanskje sett på dei med eit litt opnare blikk.Livet består av meir enn kapitalisme, og det er kanskje difor eg ikkje er blodfan av USA. Eg er av typen som likar felleskapet, blandingsøkonomien og den trygge norske kvardagen, den norske kvardagen der Kari & Ola kan leve lukkeleg utan ei lommebok med storleik 10xL.

Som du sikkert forstår, var eg alstå av dei som IKKJE hadde tårer i augo og klump i halsen, då Obama vart sett inn som president. Inst inne er eg klar over at både eg og resten av omverda var tidsvitne til noko såkalla stort på tysdag. Vi var vitne til noko som truleg kjem til å påverke oss i liten eller kanskje stor grad, eg er rett og slett berre ikkje klar for å innrømme det enda... Men for all del, når USA sit ved maktroret i verda, er det flott at det er Ombama som styrer båten. Vi for berre krysse fingrane for at Ombama sin lagnad er ljosare enn Kennedy sin, og at Ombama ikkje trakkar vidare i Bush si steinfylte rås.

Det enkle er ofte det beste, og det trygge..

2009-01-15T19:58:00.007+01:00

Eg kan til tider ( eller svært ofte i følgje sikre kjelder) vere ein keisam person. Eg er ikkje den første som testar ut nyvinningar på marknaden, spesielt ikkje vaskepulver med oppdikta molekyl, promotert av ei blondine med rosa klede, det kan eg overlate glatt til mi kjære mor... Har eg funne noko som fungerer for meg, til dømes ord, produkt eller rutiner - er det og blir det ein del av mitt kvardagsliv. Eg har til dømes ete havregrynsgraut til frukost i fleire år på rad,noko som skaper latter og lite forståing frå dei som har gleda av å vere frukostgjester hjå meg.. I går derimot, hadde eg ( sjølvsagt nøye planlagt) tenkt å slå eit stort slag på stortromma... Eg bytta ut spinning og bodypump med pilates! Med sumarfuglar i magen, og treningsgneisten i full vigør, møtte eg opp på aktivsenteret! No skulle den indre muskelaturen pumpast( berre dette utsegnet åleine, sa eigentleg sitt!). Eg gjekk inn i salen, og la meg på matta...

- Post inn, og ot, inn og ot, opp med bena, inn med mage..
Den russiske instruktør- stemma var i ferd med å bysse meg i svevn.
Etter 7,5 min, og med ein puls som var i ferd med å nå botnpunktet, takka eg fint for meg. Pusteøvingar kan eg spare til framtidige svangerskap, dersom det skulle bli aktuelt.

Fem minutt kjende eg at opptimismen var i ferd med å slå rot igjen. Hjartet hoppa nokre ekstra slag då eg såg 3D-mølla, ho har ikkje dei same kvalifikasjonane som den herlege spinningsykkelen, men meir enn god nok til ei god effektiv treningsøkt. Det er verkeleg på apparat som henne, eg kjenner meg heime. Det enkle, ER det beste, utan tvil!

Den vidgjetne kvardagstralten, inneheld diverre ikkje ukjente tonar

2009-01-07T22:52:00.005+01:00

Eg er av desse menneska som hugheilar å skrive om mitt såkalla spanande liv, og alle effektane eg brukar for å utøve dette livet. Greier du å knekke skalet til nota bak personlegdommen min, er nok svaret eit heilt anna. Eg er eit kvardagsmenneske delux, og til tider gjer eg det same kvar dag, ja av og til skulle ein tru at kvardagen var ei periodisk rørsle, som aldri tok slutt. Og no, den 7 januar er det periodiske rørsla atter ein gong sett i verk. Skule, kvardag, lekse, treninga, soving og facebook - my so called life. Den einaste skilnaden er at vi skriv januar, og forbausande nok ligg dei tradisjonelle nyttårsføresetta og skurrar i undermedvitet. Mindre sjokolade, meir trening, mindre data, meir lekse.. Kvar og ein av oss kunne sikkert ha ramsa opp den evige attforteljinga, den "kjære" atteforteljinga som dukkar som eventyr på vintersdag første nyttårsdag. Eg byrja innleiinga til mi forteljing litt seint i år. Og i skrivande stund har eg ikkje ete sjokolade på tre dagar;) Målet er fram til påske ( Naiv eg?).

Eg har feira nyttår, explore:D

2009-01-02T21:50:00.005+01:00

Eg er attende, etter 4 fantastiske dagar på Lillehammer. Ingenting, og då meiner eg INGENTING kan slå den herlege "festivalstemninga" som rett og slett ikkje er mogeleg å skildre godt nok. Auge, øyre, kropp og sjel hadde verkeleg godt av ei slik rekonvalesentisk oppleveving. Rett nok stod ikkje svevn og avslapping på timeplanen. Men, som eg plar seie: Svevn er oppskrytt. Det treng ein ikkje, når den midlertidige heimen vert ei luftmadrass utan luft mellom to tribuner. Når eg tenkjer godt etter, saknar eg denne spesielle stemninga. Eg sakanar at nokon ropar Arne frå andre sida av den gedigne hallen klokka fire om natta, alle dei ufatteleg rare menneska eg kunne kvile augo på, og dei vakre menneska eg verkeleg fekk glede av å studere, den gode hallelujastemninga, og gleda av å sosialisere seg med villt ukjende nordmenn. Akkurat i denne augneblinken er den vidgjetne festivalbobla i ferd med å sprekke, og vesle meg har kjensler som er blanda av vonbrot og vemod. For min del, kunne eg ha vore ein partikkel i denne bobla for alltid<3

O jul med din glede:)

2008-12-26T23:07:00.004+01:00

Atter ein gong kom julekvelden på kjerringa. Julestemning? Vel, eg har ikkje denne abstrakte gode og mystiske julestemninga som eg hadde i barndommen, men at det er stemning som ligg gøymd i lufta - det skal eg ikkje forakte. Mat, julemiddag, juletre, kake, pynt og ymse tradisjonelle fargesprakande bilete på skjerm syter for denne underfulle stemninga som eksisterer i undermedvitet.Nemnde eg ordet mat?:D.

I dag har eg hatt seinvakt på heimen, berre eit halvsjaskete plastikk -juletre gav meg kjensla av at vi er inne i den herlege romjula. Epidemiar er diverre ein del av kvardagskosten på jobb. Say no more. No ser eg fram til explore:D

Ein veit ikkje kva ein har, før ein misser det.

2008-12-19T00:09:00.006+01:00

Eg er ein vassekte Nordmann ( dette innlegget er inga etnosentrisk avhandling!), og ergo som nordmenn flest: Eg har ein hudfarge som hadde passa utmerelka som indikator på produktposen til Blenda.. Av den nette grunn, tenkte eg å freshe meg litt opp til jul. Litt sumarglød kan vel aldri skade? I dette tilfellet hadde eg planar om å slå to fluger i ein smekk, ta "spraytan" og støtte hudpleiesalongen på Hareid...

Eg møtte opp tysdag, med kvitrande sumarfuglar i magen. Eg såg fram til å få sumargløden på plass, og drøymde om sol og idyll.

To timar seinare: Eg sit ved kjøkenbordet, og merkar at hudfargen STADIG vert mørkare, spesielt på hendene. Panikken er ferd med å take overhand, men eg klarer å stogge han med mi eiga indre stemme... Då eg vakna dagen etterpå, var situasjonens hakket meir dramtisk. Eg kom meg ned på badet, og blei skremt av lekamen i spegelen. Ein levande brownies, med morgentrøne og sovesveis. Det verste var at hendene var svarte, rett og slett svarte, 10 timar før juleball. Eg tok på meg ullhanskar, og gjekk med desse HEILE skuledagen, deretter var det naudshopping og hanskejakt, før eg på ein eller annan måte overlevde juleballet. Eit juleball der eg aller helst hadde ei stor von om at golvet under meg kunne opne seg, slik eg kunne flykte frå det levande marerittet Eg såg rett og slett ikkje ut i måneskin.

I dag tidleg var ikkje stoda betre, eg var utruleg nok svartare påå hendene. Dei svarte hanskane redda atter ein gong skinnet mitt. Frykta for sosialt sjølvmord auka i takt med sekundvisaren på klokka i klasseromet.

No har situasjonen roa seg. Etter 4 peelingar, "sitron & sukker peeling" og to timar med hendene i klorvatn, er eg eit museskritt nærare normalfargen, men flekkane, dei er der... Vonleg slepp eg danne eigen ring rundt juletreet i morgon:p

Kva er moralen i dag folkens? Sett pris på den fargen du har, eg hadde gitt mykje for å vere "bleik og blid" i denne augneblinken. Syden? Nei, i år vert det isbjørnsafari på Nordpolen.

...

2008-12-15T23:58:00.005+01:00

Av og til er rett og slett ikkje ord sterke nok til å skildre, skildre kor grusom den svarte lagnaden av og til kan vere...

Livet er skjørt, det veit vi alle etter søndagen si grufulle ulykke. Jorda er, vil, og kjem alltid til å vere ein stad utan rettferd.

Kvil i fred, Kamilla Grimstad.

Mi sterkaste medkjensle går til alle som stod deg nær!

Kva har eg eigentleg gjort?

2008-12-10T23:06:00.004+01:00

Sanninga har ikkje kome som julekvelden på kjerringa, snarare tvert i mot. Eg har visst det lenge, heilt sidan eg byrja på ungdomskulen: tysk= bullshitt. Som liten og fersk åttandeklassing fekk eg det inn med morsmjølka, allereie før eg hadde overlevd min første tysktime: Er ein kul, hatar ein tysk. Så kort, og så brutalt. Trass i elendige haldningar, og "humoristiske" episoder med ymse tysklærarar (les: som til dømes å låse læraren ute, for så å hoppe ut vindauget) auka eg faktisk mitt tyske vokabular reportuar på ungdomskulen! Problemet mitt er eigentleg at det var etter 8. klasse det stogga. Eg har retten og sletten ikkje lært noko sidan, hadde tysk handla om å skrive om livet mitt som tretten åring, hadde eg fått toppkarakter på flekken. Diverre, og utruleg nok står ikkje dette i samsvar med kunnskapsløftet. Nei, eg skal kunne drøfte det tyske samfunnet, samanlikne den norske og tyske eventyr- sjangeren og skrive ei fantastisk utleiing om kvifor eg valde tysk. Svaret på det siste spørsmålet er i alle fall ikkje vanskeleg: Eg valde tysk for å sleppe dei 4 kasusa tredje årete på vgs, slik eg kunne få eit ekstra fag - ergo fleire studiepoeng...
Men Kristin Clemet hadde ein annan plan då ho skulle " revelusjonere" skulen ( som om ho greidde det!), i følge hennar og dei andre kontornissane på utdanningsdiretoratet er det nemleg nok med to år framandspråk. Så her sit eg altså, vesle meg med sjegget i postkassa, og is i magen. I morgon står nemleg tysk TENTAMEN på plakaten.

Akkurat i denne augnebliken har eg dårleg samvit. I mitt stille sinn tenkjer eg på alt eg FAKTISK kunne ha lært, men gav katten i. Til sjuande og sist, er det korkje Clemet, ymse lærarar og medelevar som kan klandrast; berre meg sjølv, og det i eigen ( låge) person.

Menn, menn, kvinner og barn, ein ting er i alle fall sikkert; Eg og mange andre burde i alle fall fått høve til å byrje på nytt med tysk 1!

Den brutale røynda i perspektiv..

2008-12-04T23:35:00.003+01:00

Eg var sint, frustrert og oppgitt. Lei av skule,lei av mas og lei av kvardagen generelt. I blant er det godt å få ut kjenslene, og det går oftast ut over mine kjære foreldre. Før i kveld bestemte eg meg difor for å avbryte midt i dagsrevyen,for å klage litt.. Ingen i verda kunne liksom vere meir skulelei, enn vesle meg...Gymprøve,på toppen av den "himmelske" kranskekaka som dei over 20 har stellt i stand på UVS

Det var noko som stogga meg i det frustrasjonen heldt på å skvulpe over. Brått var det Norsk Rikskringkasting som stjal all merksemda. Fokuset var retta mot Kongo, eit verda sine mest fattige land, og dei GRUFULLE ovegrepa som størsteparten av kvinnene i Kongo må gjennom. Dag etter dag, time for time, og år etter år, eit liv i helvete.

Eg kjende meg brått tom, kjenslelaus og rysta. Aller helst ville eg kaste opp. Av mannsjåvanistane i Kongo, av detaljane på fjernsynet, og ikkje minst av meg sjølv, Vesle meg som klagar mi " store naud" for livet sine små og store bagatellar... Det er slike augneblink ein treng, augneblink utan redigert røyndom. Kanskje burde ettertanke vere eit moment på prøveplanen?

"Når enden er god, er allting godt, og når..."

2008-12-02T18:45:00.007+01:00

Tradisjon er tradisjon, barnetv er barnetv, og advent er advet. Med andre ord, augene mine har nyst fått glede av Jul i Blåfjell;) Eg slutta relativt tidleg å sjå barnetv, men nrk sin julekalender slår som regel aldri feil! Sjølvsagt, "jul i svingen", og ikkje minst "barnas superjul" var ein redig flopp for min del. Noreg sine yngste landsmenn har med andre ord elendig humor! Eg måtte arbeide hardt med meg sjølv før eg greidde å svelge de vonbrotne kjenslene eg hadde for desse programma,og heldigvis har eg ikkje fått varige men. Gleda var difor stor då "jul i blåfjell" atter ein gong skulle setjast på plakaten.Aller helst hadde eg vel sett at "Amalies jul" henta fram frå arkivet på Marienlyst:) Men den gong ei..Ein ting er i alle fall sikkert, eg skal kjøpe dvden om eg finn han. Nostalgi på boks? I alle fall eit teikn på at eg er i ferd med å bli vaksen;)

Ein skal tidleg krøkast, for god krok å bli..:D

2008-11-29T23:55:00.006+01:00

Solstrålene skein som diamantar, og himmelen var rett og slett kjempe blå. Eg var drit lei av den teoretiske atmosfæren ved kjøkenbordet, eg hadde rett og slett eit turvande behov for å kome meg ut i Guds frie natur... Det var berre eit lite, eller rettare sagt kjempe stort problem; Det var glatt ute, svært glatt. Dei som kjenner meg, veit at Helga + is på vegen = kneskålautavledd & krykker i to veker. Eg vrei difor hjernecellene i nokre minutt, og fekk den fenomenale ideen: Broddar? Var det ikkje slike mi kjære farmor fekk til 85 års dagen for å unngå sitt femte lårhalsbrot? I alle fall hadde vi då på ein eller annan måte arva desse broddane, og mamma fann dei fram. Mildt sagt gjekk ikkje desse broddane som hand i hanske med mine nike joggesko i storleik nummer 35. Men veslevoksen som eg framleis er, drog denne fantastiske oppfinninga over føtene og traska i veg, i sterk angst for å møte kjentfolk under 80. Eg møtte heldigvis ingen på min veg, berre ein drosjesjåfør som har køyrd meg nok gongar heim frå skulen til å vite kvifor eg, hadde desse rare greiene på føtene. På vegen tilbake var diverre ikkje desse oppskrytte antiskligreiene like samarbeidsvillige, og brått datt den eine av dei av. Eg tok han varsamt opp,og fann ut det var best den andre fekk same lagnaden. Ein brodde på kvar fot hadde rett og slett blitt for dumt (som om det ikkje var det i utgangspunktet!) Og forsyne meg, i den augneblinken den andre brodden datt av, merka eg det. Det var rett og slett IKKJE GLATT. Eg hadde med andre ord utsett meg for folkeangst, - og det i ein heil time utan grunn!Jaja, krykkene fekk i alle fall vere i ro då eg kom heim:p

Eg gler meg;)

2008-11-28T20:09:00.003+01:00

Lat, latare, latast:P

2008-11-27T21:02:00.003+01:00

I botn og grunn ( som eg skreiv på tentamen:P) er det ikkje latskap som gjer at eg ikkje har tid til å blogge, det er denne hersens tidsklemma - som eg rett å slett som sytten åring ikkje burde oppleve. Det har ikkje hendt noko forferdleg spanande sidan sist gong eg trykte ned knappane på tastaturet. Eg har hatt ein tentamen, ei fysikkprøve og ei matteprøve, + to innleveringar. Ellers har eg vore sjuk, sjukare og sjukast (det er vel og merke ikkje gradbøying i adjektiv eg prøvar å prove i dette innlegget!). I morgon er det fredag, og rettare sagt ein mindre dag til juleferie. Eg er klar som eit egg ( dette utsegnet har eg forresten aldri forstått:P)

Ellers har eg slete med svevnproblem i det siste. Skulearbeid,trøttleik og tankar har laga ein redig lapskaus i veslehjernen min, og når eg fyrst legg hovudet på puta har eg som regel mareritt om både diffusjon, essay, newton sine lover og logaritmer. Det har rett og slett blitt to much i det siste.. Men eg sit her,ergo er eg framleis i live:p No skal eg gjere noko med latskapen min,og teste ut den nyinnkjøpte spinningsykkelen i kjellaren, ein fantastisk dupeditt som er god å ha når ein rett og slett ikkje har tida til å vitje aktiv:D Usaklig? Uansett stress, den raude tråden har ikkje alltid ein like solid plass i mine blogginlegg;)

Og til slutt; eg sluttar på skule halv tolv imorgon:D always look at the bright side of life ( repitisjon er viktig folkens!)

Julestemning delux<3

2008-11-20T14:54:00.001+01:00

Lukta av røyk frå ovnen er i ferd med å blande seg med den sursøte mandarin aromaen. Fargesprakande bilete i form av julereklame er i ferd med å rulle over skjermen, og ser eg forbi fjernsynet kan eg skimte snøen som ligg rett utføre vinddauget. Julestemninga er definitivt til å ta og kjenne på. Etter fem lange keisamme dagar på sofaen har eg verkeleg brukt mykje tid til å glede meg til jul, planlegge kva eg skal bake og og kvar juleshoppinga skal bli prioritert i min travle kalendar. Av ein eller annan rar grunn tvilar eg på at julestemninga er mogeleg å obserbere når desember set inn for fullt. Då er det tentamen, prøver og innlevering som får første prioritet. Difor har eg ikkje det grann dårleg samvit for at smakslaukane både har fått gleda av julebrus og julemarsipan:P For inst inne veit eg kva julestemning er, og då er det ikkje dei matrielle tinga som er det avgjerande faktoren.

Eit lite livsteikn, på ein måte

2008-11-16T21:00:00.002+01:00

Eg er i live, i alle fall nesten. Etter fleire veker med stress, meir stress og enda meir stress, har kroppen sagt stopp. Resultatet er difor vond hals, tømmerarbeid i hovudet og ein kropp som berre fungerer på sofaen. Med andre ord, eg er beinklar for juleferie. Men først skal eg gjennom fem tentamenar, tre prøver og ein del innleveringar. Akkurat nok til å trigge samvitet i denne augneblinken. Samvit eller ikkje samvit, for ein gong skuld må eg berre lytte til kroppen å roe ned. Eg vil ikkje bli utbrend som 17- åring!

Ok, dette blei berre aalt for depressivt:p Always look at the bright side of life:)Eg har ein laaang julefeire å sjå fram til, sannsynet er minimalt for at Mr. Starheim slær til med kjemitentamen, og eg har framleis moglegheit til å starte med blanke ark etter jul. Ellers ser eg svært fram til explore og juleførebuingar ( dersom tidsklemma ikkje set inn!?)

Jakta på kjærleiken over? I alle fall for somme av oss<3

2008-11-05T20:41:00.003+01:00

Nei, eg snakkar ikkje om meg sjølv! Eg legg framleis strategiplan kvar tysdag frå 20.01 til 20.52. ( Bonderomantikk, say no more). Nei, for ein gong skuld handlar det ikkje om meg. Det er nemleg store ting som kan skje, når ein minst anar det!

Det var på laurdag det skulle skje,

vår kjære Audun gjekk på kne.
Ragnhild ho sa ja..
og det var kjempe bra!

Eg er vel og merke ingen lyrikar!

Til lukke med trulovinga kjære Ragnhild & Audun;) Eg gledar meg til brudlaup 1. August 2009<3p.s:>

Helga er klar for helga:p

2008-10-30T16:54:00.002+01:00

Det er ikkje min knusktørre humor som skal skildrast i denne augneblinken, men litt ære til ho mor ( tog du ann:p) er ikkje å forakte:) Den siste veka har eg telt ned til denne timen. Ikkje fordi det er noko ekstraordinært eller særskild som skal hende, men fordi det er langhelg. Eg simpelten berre hugheilar OD- dagen av heile mi blodpumpe. Eg kunne gjerne betalt 300 kroner oftare for å få ein svært svært dyrebar fridag. Etter tre prøver og ei innlevering i laupet av tre skuledagar treng ein både bensin, svevn og glede. Dette er nemleg indigrediensar som diverre manglar i min gråe kvardag. Denne helga skal det bli andre bollar. Då er det selskap, øvingshelg og bursdag som står på tapeten. Eg skal nyte dei tre siste dagane som 16 åring ( ikkje det at plar merke nokon skilnad når eg fyller året:p) Men klisje er klisje, og bursdag er bursdag!:D:D

Hallo aus Berlin:)

2008-10-19T21:15:00.005+02:00

Ich und meine Freunde sind vorige Woche in Berlin gewesen:) Wir haben viele erlebt und gelernet. Det hadde vore fantastisk om eg hadde greidd å skrive dette innlegget med min "supre" tysk, men den gong då. I går kveld, etter 18 timar på reisefot entra eg "home sweet home" med min 14, 7 kg nyinnkjøpte koffert. Etter ei veke i Berlin var eg full av inntrykk, opplevingar og (vonleg) mykje ny kunnskap.

All undervisninga gjekk føre seg på tysk, og med vår fabelaktige lærar, stefano fekk vi utvikla vår tyske vokabular reportuar på ein heidundrande snøgg måte! Sjølvsagt måtte fingerspråket til pers, og latteren kom fram både i tide og utide. Ellers såg vi mykje av Berlin, og med så lite "turistinteresser" som eg har, kom det ofte eit gjesp både her og der. Vidgjetne plassar, gater og monument har diverre(?) aldri stått i høgsetet hjå meg. Men litt formell guiding kan nok aldri skade?

Onsdag tok eg også alle pskykologar på ordet. Dei fleste som kjenner vesle meg, veit korleis kombinasjonen Helga og høgder er. Men eg viste høgdefrykta fingeren, og stillte meg i enda ei turistkø, tv tårnet i Berlin. Eg skalv kraftig kneea då eg kom ut av heisa. Med vindauge på alle kantar var det ikkje fritt for redsle, men den vakre utsikta var nesten like god som frå toppen av Melshornet:) Kven veit, kanskje kan eg stå på ein stol utan å svette snart også?

Å fortelje om heile denne koslege sosiale og samanspleisande turen kan ta for lang tid og mange ord, men etter ei veke vekke legg eg ikkje skjul på at det var konge å kome heim. Standaren på seng, mat, hygiene og sanitæranlegg i Tyskland er nemleg eit kapittel for seg sjølv. Dessutan kjenner eg meg ikkje vel i ein stor by med så stort klasseskilje. Takksemda for å vere nordmann aukar for kvar gong eg kjem heim;) Men for all del, turen var verdt kvar ei krone, time, sekund og gjesp!

Reisefeber:)

2008-10-11T23:13:00.005+02:00

Om nøyaktig 8 1/2 time vender eg og ca 60 andre elevar frå UVS nasa mot Berlin. Vi skal sjølvsagt gjennom ei strabasiøs kinareise før føtene våre er trygt planta på tysk jord, men det skal nok gå bra(...) Vonleg har både den "nye" Djupvik -bussen både bremser, ratt, gir og kløtsj, så kva skal ein då med air-condition og luftregulator?;) Gudbrandsdalelen here we come! Ellers har eg fylt opp den nye i-poden min me urgamal musikk. Denne hausten streika nemleg alt av mitt kjære elektroniske utstyr; ipod, pc og mobil. Sara, min reddande engel har difor fylt opp min kjære ipod med musikk frå sumaren 2006(?)Hjelp!

Haustferien har vore eit friskt pust i ein stressande kvardag. Jobbing, leir, avslapping, venetid og trening har stått på tapeten. Eg hadde også ei stor von om å gjere mykje lekse i ferien, men denne vona vart aldri til røyndom. Ergo er samvitet mitt i ein grå nyanse i denne vene augneblinken.. Men: Ferie er ferie, og folk tek aldri med seg jobben heim i ferien;) I alle fall ikkje dei eg kjenner.(Ja, trøysta mi er SVÆÆÆRt mager, men ho er der).

Eg kjem attende, vonleg med eit breiare tysk vokabular reportuar, eit par nye sko og fargesprakande bilete;)

Punktum. Finale. Finito.

2008-10-02T23:37:00.002+02:00

Heile den siste veka har eg hatt ein tanke i hovudet, haustferie, haustferie og atter haustferie. Allereie tysdag innbilte eg meg at det var fredag, men neida... På mange måter kjenner eg at veke 40 i 2008 har gått UMÅTELEG seint. Men, no i denne vene augneblinken ser eg eit ljos i enden av tunellen. Eg har skrive 1342 ord om Gunnlaug Ormstunge, tre rapportar i dei tre faga kjemi, biologi og fysikk, og hatt ei kjemi prøve. No er det berre ei gymprøve att. Den handlar om livsstil, eit svært enkelt tema;) Herleg! Om nøyaktig 12 timar har eg haustferie;) Berre 7 timar svevn, to timar biologi og ei gymprøve att! Nedtellinga har byrja ( og den har eigentleg føregått sidan slutten av august:p) Carpe diem? Eg prøver, men utan hell.

Livet er kjipt aha..

2008-09-26T23:39:00.002+02:00

Eg høyrer kor regnet sildrar. PÅ yr er det meldt storm, snø og kulde. Hausten er komen, og sumaren er diverre absolutt forbi. Livet mitt er eit mareritt for tida. Eigentleg kan eg spørre; kva liv? Haustferien er nemleg faretruande nær, og det tyder berre ein ting på Ulstein vidaregåande skule: Prøver, innlevering, lekser, sure lærarar og utbrende skuleelevar. Ein må verkeleg gjennom ein maraton utan drikke før ein når målstreken.. Men så er det brått ikkje lang tid før treninga tek til igjen.. Ja, slik er livet. Førre veke hadde eg biologi prøve, biologisk mangfald og eukaryote celler. Etter intens lesing på grunn av høgt fråver gjekk det truleg nokolunde. Så kom mandagen, den blei brukt til fysikklesing, dog utan hell. Så kom tysdagen, norsk, matte, kjemi, biologi og historie. Say no more. Onsdagen var det matematikk og briggske logaritmer som var på rundtur i veslehjernen, og så kom torsdagen; og atter eit mareritt kunne byrje. Og her sit eg, ein fredagskveld klokka kvart på tolv i full gang med å analysere Gunnalug Ormstunge. Norrøn litteratur in my ass. Tysdag er det kjemiprøve (!), onsdag er det innlevering i fysikk, torsdag er det innlevering i nrosk og kjemi, og fredag er det bioligirapporten og gymkvalifikasjonane mine som skal til pers. Utbrent eg? å NEIDA. Berre DRIT lei. For augneblinken freistar det stort å hoppe av skule-karusellen, og heller køyre berg og dalbane på Hareid sjukeheim. Menn, menn kvinner og barn: Kan andre gjer det, kan Helga Gjerde:p Livet går vidare, ei prøve, ei innlevering og ein drepande tysktime om gongen.

Og slik går no dagane

2008-08-27T23:51:00.000+02:00

Ja, eg veit overskrifta er velbrukt, men for augneblinken er eg ikkje i det kreative hjørnet. Eg er sliten, trøytt og full av opptimistiske og pessimistiske tankar. Truleg ikkje så rart, med tanke på at det er onsdag kveld og klokka tikkar faretruande nær midnatt.Men B- menneskje som eg er, sit eg altså her. Det er ei veke, eller rettare sagt seks skuledagar sidan eg starta med blanke ark. Ark som snart er fulle av både det eine, andre og tredje. Ikkje fordi eg er den som skriv mest, men fordi Møre og Romsdal fylkeskommune atter ein gong har drete på draget. Skulebøker er nemleg eit ukjent fenomen i den harde skulekvardagen. Og ikkje veit eg kva som er verst; At alle dei trettifjorten kopiane er skrive på bokmål eller all miljø- forrureininga som blir skapt av alle kopiane. Som medlem av Norsk målungdom og Natur og ungdom må eg nok felle ei tåre for båe regnskogen Og Ivar Aasen. Elles syng livet mitt på same strofa. Lekser, trening, jobb, soving & eting.. og sjølvsagt eit styremøte eller ti i veka.. Røyndommen er hard. Menn, menn kvinner & barn, eg likar meg på sjukeheimen, eg elskar når makspulsen kjem snikande og kanskje ( rettare sagt inst inne) trivst eg på skulen også.. Dessutan finst der fine avbrekk, også kalla helg. Og om to dagar får eg oppleve ho igjen. Med venekos, avslapping & svevn.. Truleg vert det nok lite av det siste ordet, skal på tidligvakt både laurdag og søndag.. Uansett, med ein dag og eit steg om gongen vert det nok jul i år også;)

... Med blanke ark og fargestiftar til..

2008-08-21T17:32:00.004+02:00

Pang! Startskotet for årets skuleår er fyrt av, og vesle meg jublar av glede. Den første delen av setninga er diverre den harde røyndommen sjølv, men eg jublar absolutt ikkje av glede. Hausten kom som torever på sumarsdag i år. Eg er rett å slett ikkje klar. Ikkje klar for matte, fysikk, kjemi & biologi,lekse, tentamen, transparang og den tyske klang. Nei, eg vil ha ferie, sumar, sol, vener, grilling & lange fjellturar.. Den gong då<3..

Men, dei nyinnkjøpte kladdebøkene ligg framføre meg, som om dei skrik etter den vakre handskrifta mi... No er ingen veg attende, 188 dagar igjen. Eg har to val; gi blaffen eller brette om armane. Undermedvitet har for lengst bestemt seg for det siste, for inst inne der fornufta rår kan eg kjenne varmen og vona frå dei blanke arka.

KRIK ARENA- ei utruleg oppleving!

2008-08-11T23:00:00.003+02:00

Oppskrifta på ei svært, svært vellukka veke:
- 1200 fabelaktige ungdommar
- Fantatiske bestevener
- 1 stk. overfylt tremannstelt
- nærare 30 kg med bagasje
- Intern telthumor
- Flotte gutar i kvar ei krå
- Sport
- Swing
- Sørlandet
- Flytur med kjekt reisefylgje
- Gode talarar!
- Utruleg lovsong
- Sørlandets største feriesenter
- Sol
- Skitne camping do & dusjar
- Sovepose & luftmadrass
- Is
- Skjærgard
Fleire ord er ikkje naudsynt, la fantasien syte for resten:)

The summer of 08

2008-08-04T23:57:00.005+02:00

Det var den sumaren eg oppdaga Counting Crows, nynna på Erik og Kriss sine patetiske tekstar i undermedvitet, og tok eit brått oppgjer med Postgirobygget sin idyll. Det var den sumaren gradestokken aldri gjekk under 20 grader, og regn stort sett var eit ukjent fenomen. Den var den sumaren eg hadde sumarjobb som husmor, og raspa av meg fingertuppane for å lage heimelaga raspeball. Det var den sumaren eg betalte av eiga lomme for å sjå oldboysfotball og tour the France tok opp alt for mykje tv tid. Det var den sumaren eg fekk " sex and the city" som favorittfilm, og las "Vaffelhjarte" så både tårene og låtten trilla. Det var den sumaren eg var på Arena ...På Arena har eg enda ikkje vore, men resten av "teksta" går som hand i hanske med røyndommen.I morgon vender eg nasa mot Sør og Dvergsnestangen. Eg er klar som eit egg for telt, sovepose, nye og gamle andlet og ikkje minst; den fantastiske festivalstemninga som det truleg aldri vil vere gode nok ord til å skildre:)

Sumar<3

2008-07-24T00:37:00.005+02:00

Klokka har passert midnatt for lengst, og natta går mot dag. Halvsure, men stemningsfulle tonar Postgirobygget strøymer ut av laptoppen. Ei pirrande kjensle av glede, lukke og von breier seg varmt i heile meg. Ikkje fordi noko særskild er i ferd med å hende i denne vene augneblink, men fordi det er sumar. Jordbær,is, bading, seine kveldar, gode vener, tradisjonar, nye opplevingar- og kjensla av at ein har eit hav av tid! Eit hav av tid som i løyndom vert omdanna til gode minne. Sjølv om kalendaren enno viser juli, er det fleire gode minne frå sumaren08 som er kopiert over til minnepennen.Herlg tur til Mallorca med mi kjære mor. Kolsege filmkveldar.Impulsive overnattingar. Lange sykkel- og fjellturar. Obligatorisk tur til Dirdal og Rogland. Sex and the city, Narnia. Lange netter. Grilling, sol.. Og sist men ikkje minst,listepop som eigentleg ikkje tykkjer noko om, men som kjem til å minne meg om denne sumaren for alltid.

Akk ja, hadde livet berre vore ein endelaus sumarferie;)

Oppdatering frå livet i mi nostalgiske boble

2008-06-02T22:32:00.007+02:00

Skriving aka blogging på den store verdsveven har ikkje blitt proritert dei siste vekene. Eg fekk meg ein støkk då eg såg datoen førre blogg innlegg. Kva har eg brukt "skjønne og milde mai på"? Lekser? Prøver?Trening? Andleteboka? Jobb? Kvardagen har truleg vore fast innventar, kanskje som rulletekst i såpeserien om mitt eige liv ( som sjølvsagt er mykje meir spannade enn både passions og Home and Away;D)men som i dei duftande såpene er det klimaksa og abstrakte stemningane som regjerer, og som blir overført til minnepennen i hjartet og hovudet.

-Herlege solskinsdagar som lett kunne vore musikkvideoar til Postgirobygget sine stemningsfulle sumartonar.
-Bitane av årets "første" is.
-Den vemodige men samstundes utrulege turen til Ulvesund fyr.
-Konserten med verda si største gospellegende: Andrae Crouch.
-Steinen som fall frå skuldrene mine då eg ikkje kom opp i skriftleg eksamen.
-Back to the 80`s konsert, som fekk meg til innsjå at eg er fødd i feil tiår. Eit heilt ti-år utan tekno? Var det verkeleg den harde fantastiske røydommen på 80-talet?
- Tradisjonell 17. mai med ein liten touch av hippietendensar

Og slik kunne eg ha skrive til sola på nytt står opp av det.For augneblinken er klokka elleve, og dagsljoset skin som pærler på ei snor gjennom stovevindaget. Eg har berre lyst å suge stemninga, atmosfæra og den fantastiske sumarvona som fyller meg frå topp til tå i ei boks spekka med nostaligi. Mogeleg? Nei. Men uansett, sove bort sumarnatta skal eg ikkje! Ho er for ljos til det!<3<3

alt og ingenting

2008-05-03T00:18:00.003+02:00

Eg kom brått i hug at den kjære bloggen min er alt anna enn oppdatert. Igrunnen kan eg ikkje svare kvifor. Det er mykje som har hendt dei siste vekene. Eller, eigentleg har livet berre surra og gått. Men eg har vore inne på tanken om å dele tankar og ord på den store verdsveven. Om den fantastiske våren, sumaren som snart er rundt hjørnet, eller langhelgene som kjem med friske pusterom i den postmodernistiske kvardagen. Men eg har altså ikkje tatt meg tid. For tida kjenner det ut som eg berre eksisterar som ein bi-person i ein alt for lite impulsiv kvardag. Skule, lekse, trening, soving og eting- og ikkje minst å tenkje på helg, ferie, og neste fridag. Nei, no er eg beinklar for sumar! Berre ei samfprøve, ei tyskprøve, ei geografiprøve, eit prosjekt og ein mattetentamen igjen. Og så, eventuelt eksamen. Men,men kvinner og barn, den tid den sorg- eller glede;) Tenkte eg skulle leggje ut nokre herlege vårbilete;)

Leiartreningskurs<3

2008-04-14T22:19:00.004+02:00

Mørkret har senka seg, trøttleiken frå treninga før på kvelden har byrja å melde seg, og ikkje minst: I denne augneblinken har eg eigentleg ikkje tid til å blogge i det heile. Men er det ikkje det livet handlar om? Å gjere det eigentleg ikkje skal der og då, som til dømes blogging istaden for matte, engelsk og norsk?:) No var det altså ikkje min sære tankegang det skulle skrivast om, nei noko mykje meir spanade: Leiartreningskurs;)

I laupet av hausten har eg nemleg delteke på noko heilt fantastisk: Leiartreningskurs saman med ein super duper gjeng frå resten av fylket. Eg er så utruleg glad for at eg meldte meg på, tenk alt eg hadde gått glipp av viss ikkje? Og alle menneska eg ikkje hadde blitt kjent med? Off, det er nesten som eg ikkje tørr å tenke tanken ein gong. Det blir nesten skummelt!

I helga var det Ålesund og ynglingen som stod på tapeten. For å ikkje skrive i det uendelege, kan eg ta den pedagogiske metoden: Stikkord:)
- Tur til aksla i måneskin
- Seminar, seminar, seminar, og seminar.. Som i høgste grad var veldig interessante:)
- Godteri, sukker, godteri.. Livet er til for å nytast, i alle fall på leiartreningskurs;)
-Golf:D ( believe it or not)
-Rollespel, der ein spelar seg litt for godt inn i rollene.
- Lyspunktet, varmt og koseleg- absolutt ein plass eg skal fleire gongar
-Byvandring, med liten intim konsert i gågata:)
-Ekslusiv ommvisning, av fulle fjortiss gutar.
- Og ikkje minst: Årets beste fall, utført av Helga Gjerde på veg ned frå ei etasjeseng i fritt fall, ca. klokka 03 laurdag kveld? Snakkar vi blåkul? Oh jess.
Eg kunne eigentleg skrive i det uendelege, men det får eg ta att ein annan gong. Har nemleg ikkje sove så alt for mykje dei to siste vekene, så neste stopp er senga.. Vonar eg;) Gonatt!
-

Var det global oppvarming dei kalla det?

2008-03-27T17:55:00.005+01:00

Eg har aldri forstått meg på desse menneska som seier det er godt å kome i gang me kvardagen etter ein lang og herleg ferie. Slit dei med å slappe av, eller har dei eit så lite innhaldsrikt liv at jobben er høgdepunktet? Eg er i alle fall ikkje eit av desse underfulle menneskja.

Eg sender nemleg ofte ein tanke eller ti for dag,der eg drøymer om ferie, helg, laurdagar og sumarferien. Slik er eg, ikkje noko carpe diem her du gitt. Difor gjekk påska fort som ein vind, og as always vart den feira i dei rogalandske traktene saman med familie. Spel, diskusjonar, gåturar og snø(!) er viktige stikkord for min herlege påskeferie;) Eg trur nesten det er ti år sidan sist gong snøen har vitja dirdal medan eg har vore der. Ja, han er i alle fall ikkje ein kjekk påsketradisjon for mitt vedkommande. Når røynda skal fram ein gong for alle, kan eg nemleg meddele at eg hatar snøen. Den gir eit lite romantisk bilete, men thats it. Ikkje kan eg gå på ski eller enne med snøbrett, og kulden som den fører med seg er eit kapittel for seg sjølv. Men snøen som var i Dirdal var berre ein liten forsmak på det som venta meg heime på "vakre"Hareid.

Kulda beit meg i andletet då eg kom gåande med den tjue kilo tunge kofferten min på veg ut i frå hurtigbåten.
- D e sju minus grade Helga, kom det raskt frå pappa.
Var det ikkje typisk, endeleg: når kalenderen snart skulle runde av mot sjølvaste narredagen skulle altså denne kvite driten leggje seg på marka. Det heile toppa seg då eg skulle gå til trening på tysdag. Glatt føre kan ein både få tid til å ta og kjenne på når ein bur på toppen av ein bakke. Eg rakk heldigvis treninga, med eit minutts margin, men eg kan godt fortelje at eg hadde ein heftig diskusjon med snøen medan eg kjempa mot føtene som ikkje skulle dette.

I akkurat denne augneblinken trur eg at heile verda er blenda av stjernene i augo til Al Gore. Global oppvarming du sa? Å nei du, ikkje på Hareid. Men som medlem av natur og ungdom, seier samvitet at det er noko med klimaendringa likevel, berre ikkje i dag.

Eg va fortapt<3

2008-03-07T16:25:00.002+01:00

I denne augneblinken lyttar eg til songen "eg va fortapt" frå "mannen som elsket Yngve". Det er snart to veker sidan eg såg filmen, men songen er framleis vakker musikk i mine øyrer. Dei to siste vekene har "fåke" som ein vind, kanskje er¨eg tatt av vinden?

Den første helga etter vinterferien var eg i selskap, på kino med 14 andre & hadde koseleg vitjing av Ive;) Førre helg var det kommunikasjon som stod i høgsetet; Eg var nemleg på Botterlia utanfor Molde, saman med 28 andre framtidige leiarar. Fantastisk morosamt, givande & sosialt! Eg fekk med meg både nye kunnskapar, venskap & litt mindre godteri enn eg kom med i sekken heim;) Og diverre har eg sjølvsagt ikkje tatt bilete som kan postast her på den store verdsveven...

Mellom dei sosiale stundene er det lekse, trening & jobb det går i. Slik er kvardagen, eit stort rop etter helg og ferie. Men eg overlever, og det er det viktigaste;) Akkurat no er det fredag, og eg har nesten ingen planar for helga. Utruleg, men sant! Og ellers er det nøayktig ei veke att til startskuddet for påsken vert fyrt av, eg kan ikkje vente;) Og til de ( sjitt der kom det visst og for andre gong..) som ikkje har sett filmen "Mannen som elsket yngve" bør gjere det snarast, for den filmen er ei formidabel sjåaroppleving;D

Eg er trollbunden<3

2008-02-18T22:47:00.005+01:00

Eg har alltid gjort narr av folk som vert lurte av reklame på sjåarskapet. Kvifor i alle dagar skal eg, Helga Gjerde fortene ein mascara når Wella gjer det? Men i denne augneblinken har eg også gått på limpinnen. Eg har nemleg lete augene mine vandre på grandiosa. no. Og kva kom eg over der? Ein heilt fantastisk reklamefilm, på vassekte nynorsk! Som inneheldt vakre gloser frå Ivar Aasen. Å, eg kjenner at blodpumpa mi vert fylt med kjærleik<3 Har verkeleg medie- Noreg teke til fornuft og renovert sin eigen lagnad? Som om ikkje reklamefilmen var fantastisk, synest eg produktet også er noko storarta. Ein ferdigpizza med spelt, det er jo til og med sunt! Ja, dei som kjenner meg veit kva mine smakslaukar hugheilar når det gjeld mjøl.. Og for å seie det mildt, det er i alle fall ikkje kveitemjøl. No må eg då ærleg innrømme at eg ikkje har smakt denne grandiosaen endå..(a).. Men det skal eg, ein ven dag.

Smaken av lukke

2008-02-09T23:48:00.000+01:00

I dag er eg eit lukkeleg menneske. Vinterferien står for døra, eg har med godt hell kome gjennom den verste skuleveka på svært lenge, og kalenderen syner 9 februar. Det siste punktet er nesten det beste. Endeleg vandrar tida mot sumar & vår, og kva er vel ikkje betre enn kjensla av å glede seg til sumaren? Kanskje sumaren sjølv?

Her er oppskrifta for min perfekte lukke laurdag:

- Vakne til solgløtt og fuglekvitter.
- To harde treningsøkter
- Rydding som letta samvitet betrakteleg
- Lange gåturar med fantastiske vener
- Fruktsalat
- Bære vegar!
- Besøk hjå mi ultra søte bestemor
- Treffe fleire gode vener på ein dag, i tre ulike settingar.
- Rånetur i min kjære far sin bil. ( Kven hadde trudd Ragnhild fekk låne den?)
- Byrjinga på ein stressfri ferie
- Takk og farvel til januar
- Filmkos
- Ein gradestokk som syner 10 grader
- Framleis tid til å senke skuldrene å slappe av.

Nei, denne dagen har vore god. Og det beste av alt er at framtidsutsiktene for dei neste dagane heller ikkje er så dårlege. Ja, slik er det. Ein må verkeleg nå botnpunktet( les: tre prøver, ei innlevering, + lekser) før ein kan klatre mot toppen. Og akkurat i denne augneblinken er eg ganske nær.

Vel heime, med sprukka stemme og trøtt kropp:)

2008-02-03T18:13:00.000+01:00

På fredag gjekk startskotet for vinteren si store hending, nemleg vintertreff i Sykkylven. Med ein alt for tung raud koffert, humøret på topp og sumarfuglar i magen reiste vi strake vegen til møbelbygda. Gjennom helga mangla det korkje på gullkorn, fantastisk musikk, utrulige menneske og ikkje så fullt utruleg god mat. For å ikkje trøytne deg, kan eg heller ramse opp stikkord som stod i høgsetet;D

- Krinskor( heilt fantastisk ungdomskor, og ikkje for å skryte der eg sjølv er medlem:P)
- Luftmadrass, sovepose & elendig pute. Kor keisamt hadde ikkje livet vore dersom det ikkje var litt primitivt i ny og ne?
- Ein til tider utfordrande godtestreik
- Vakker musikk:)
- Musikk som bråvekte tømrarane i hovudet mitt
- 400 ungdommar
- Chilling
- Kulde! Enkelte kaldblodige menneske som meg tåler rett og slett ikkje -10 grader. Dermed såg eg til tider ut som ein ball, der eg gjekk med 6 lag på kroppen:p
- Humor, latterkrampe og lite svevn. Sei meg, heng desse alltid tre punkta alltid i hop?
- Hareid tensing sin mest humørfylte opptreden nokon gong
- Leirmat, som magen min hugleikar heilt opp til blodpumpa;)
Og slik kunne eg ha skrive i det uendelege.. Men det har eg ikkje tid til. Har ei prøve i morgon som i denne augneblinken triggar samvitet mitt. Heilt til slutt må eg berre oppsummere med eit fantatsiske sitat;

Eg, Sara, Birgitte & Klara- Marie vandrar på veg gjennom gråe Sykkylven på jakt etter ein matbutikk.
" Ej må sai her va litt dødt" Seier Sara, utan å tenkje over at vi står 1 m frå kyrkjegarden:P

Nyt resten av kvelden, så skal eg starte på siste innspurt fram til vinterferien.

Helg, med Sondre luskande rundt hushjørnet.

2008-01-25T16:19:00.000+01:00

Det er helg. Det er fri. Å for å skuffe dei skodelystne; Sondre er korkje den nye kjærasten min, eller ein god venn. Det er nemleg namnet på den nye stormen som herskar her på vene Sunnmøre i denne augneblinken. Det byrja i går kveld, med lynnedslag til tusen, akkurat passe herleg når eg var på jobb og det var naudsynt å vere ute i det "flotte" veret. Heldigvis har han byrja å stilne, denne ukjende Sondre. Herleg, for eg skal snart på trening og då må eg ta dei to nedste kroppsdelane i bruk. Men, på den andre sida av øya har ikkje stormen stillna i det heile. Det var så vidt eg greidde å kome meg over hovudveien for å rekkje dørene inn til himmelporten. Ja, for i slikt eit styggever er bussen himmelporten.. Heilt til den rundar skiltet med Hareid, og eg må ned på jorda att. Då kan den berre drite og dra, slik den gjer til vanleg. Og før eg gløymer det; Nyttårsforsettet mitt står framleis på fote. Eg har IKKJE ete godteri sidan 1 januar.. Og går det etter planen, skal eg ikkje gjere det før mars;) Velvel, ha ei fortreffeleg helg. Eg kjem attende, med litt meir spanade stoff enn styggever & interne bragder.

Nytt år, nye moglegheiter

2007-12-29T23:51:00.000+01:00

Klisje? Oh jess

Ute luskar mørkret rundt husveggen. Klokka nærmar seg midnatt, og snart er 29. 11. 07 historie. Akkurat eit passeleg tidspunkt for vesle meg til å bli filosofisk. Tida går så fort, eg har hatt juleferie i 9 dagar allereie, og kroppen og hovudet hadde godt takla eit par veker til. Kanskje er det dei siste prøvene som gjer at eg gruar meg til skulestart? Eller januar. Den kalde, hatfulle månaden der absolutt ingenting hender. Eg har alltid elska sumaren, byrjinga av hausten, våren og slutten vinteren. Men januar, nei. Kunne eg berre reist vekk. Men, i år skal eg nyte januar. Leve ein dag om gongen, og sjå moglegheitene til nye føresett. Å jau, eg er ein av dei.Desse underfulle menneska med store og små visjonar. Nyttårsføresett kallar vekeblada det. Leve litt sunnare, bruke litt mindre og trene litt meir. Eg har framleis trua, og veit eg kan klare ein brøkdel.Kor stor denne brøkdelen vert er enno uvisst å seie. Kanskje har eg slike føresett fordi eg er kvinne, er godtruande eller berre ein smule naiv. Sukkeførebruket skal i alle fall drastisk ned den første januar. Og dei siste 4 feriedagane skal eg nyte. Med litt logaritmer, geografi og tysk gramatikk innimellom. Og sjølvsagt; Munnen ynskjer sjokoladane hjartleg velkomne nokre dagar til. Så for vi sjå. Godt nytt år i alle fall:) Og lukke til med nyttårsføresetta! Inst inne har du eitt, eller to eller ti.

Og ein liten ting til: Eg har IKKJE planar om å bli bodybuildar:) Sjølv om den flotte mannen på biletet hadde det

Glade jul;)

2007-12-25T20:56:00.000+01:00

"Engler daler ned i skjul" Truleg dalar englane rundt meg, men snøen gjer i alle fall ikkje det. Uansett snø eller ikkje, jula er komen for å vitje oss på ny. Etter ein intensiv månad var det førre veke endeleg tid for å roe seg ned, og sleppe jula inn i sjel og kropp. Å ja, det skal eg love deg gjorde godt. Førre tysdag var det juleball,onsdag var det slaskedag & torsdag: Endeleg avslutning med milelange keisamme rektortalar & super koselege julelunsjar. Tradisjonen tru var det også syngjande julekort, og med taco i magen & andre stemma til deilig er jorden fortsatte eg og Sara med juleverkstad ut i dei små timar:) Så gjekk helga si vante gang, med førjulstress og husavask. Og brått var måndagen komen.. Med dyna rundt kroppen, marsipangris i magen & trøttleik i hovudet var det barnetv som stod i høg fokus julaftan morgon.. Kvart einaste år vert eg like vonbroten: Mi barnetv tid er nok diverre over.. Men, jul er tradisjon og ergo er barnetv & julestrømpe eit stort must i mi julefeiring.. Eg skal nok ikkje kjede deg meir med mine juletradisjonar, kan heller leggje ut eit par bilete av dei siste dagane & juleførebuingar. God jul alle saman;)

Kvar vart det av julestemninga?

2007-12-06T22:03:00.000+01:00

I september lasta eg ned julemusikk. Eg vel å skulde på nobliganen som susa rundt i kroppen min, og ordna på både her å der.I oktober høyrde eg på musikken eg lasta ned, og hadde mange søte draumar om den kjærleiksfulle jula. Så kom november, og spenninga stod i taket. Tenk å få kunne smake ei peparkake, men det var nok for tidleg for ei som er medlem i opprop mot tidleg jul. Førre laurdag hadde den magiske datoen på ein mystefistisk måte kome på kalanderen. 1 Desember.. Og der stoppa julestemninga mi. Trass i peparkakebaking, anna kakebaking, julemusikk i nye og ne og få glimt av reprisesendte adventskalendarar på sjåarskapet har eg altså ikkje funne julstemninga.. Eg kjenner meg vonbroten og svikta. Er det eg som er eldre? Har eg gleda meg for tidleg?

Vel eg har mange konklusjonar på mitt eige spørsmål Og det er korkje førglede eller alder som er grunnen. Lærarane er nemleg dei store syndebukkane. I alle fall enkelte. Prøver, prøver, innlevering av lekser som vi i følge læraren hadde i september, men som aldri har vore lekse, stilinnlevering og ja.. slik kunne eg heldt på dagen lang. Problemet er altså tida. Eg har rett og slett ikkje tatt meg tid til å kjenne etter julestemninga. Diverre har eg ikkje tid til stemning før den 18 desember. Då er siste prøve ferdig. Då vert dørene endeleg opna for juleball,avslutningar, juleverkstad og syngjande julekort. Vonleg kjem julstemninga snikande som pærler på ei snor då..

Walking in a winter wonderland;D

2007-11-11T22:32:00.000+01:00

Utanfor vindauget mitt har snøen lagt seg som eit mjukt teppe av bomull på bakken. Datoen viser berre 11 november, ALT FOR TIDLEG spør du meg! Anten er det snøen eller så er det berre alle fokuset på jul, for eg har kome i ei heidundrande førjulstemning.. Ei førjulstemning eg kjempar ein dagleg kamp mot å stå imot. For augneblinken smugkikar eg på den romantiske coca- cola reklamen på youtube, den med den store lastebilen. Ahhh, tenkjer du sikkert;)

Og på fredag tok eg årets første peparkake.. Eg skammar meg når eg tenkjer meg om. Men så er det då ikkje alle desse matrialistiske tankane som er det viktigiaste i jula! Ok, juleandakta for kome ein annan dag!

Denne helga har eg vore på leiartreningskurs, givande & veldig flott å få treffe så mange utrulege menneske;) Ser verkeleg fram til neste gong! Elles har eg baka kake til min kjære pappa, faktisk marsipankake! Og det utan ekkelt krem, eg droppa nemleg all den grufulle fløytegreia & heiv på sjokoladekakekrem på toppen istadenfor.. Mmm.. Eg kjenner at munnen min vassflyg( definisjonen av kva som hender i munnen min når eg tenkjer på mat eg likar i følgje naturfagboka mi på ungdomskulen)..

No må eg finne senga. For imorgon ventar enda ein herleg mandag med dobbeltimar i både norsk, engelsk, matte & naturfag;) Er ikkje livet berre ein dans på roser folkens? Ein positiv ting med ein slik mandag er at du kjenner at helga kjem snikande mot deg allereie på mandags ettermiddag! Ha ei heidundrande veke då;) Sjølvidgging bilete av meg med bob for kome ein annan gong, sjå heller på den vakre marsipankaka mi.. Som eigentleg ser litt samanbroten ut;D

Ich bin 16 Jahre Alt;)

2007-11-04T00:28:00.000+01:00

Først; Du som trudde eg skal skrive dette innlegget på tysk kan senke skuldrene og puste djupt. For her i garden er det korkje skilnad i sinn eller skinn, så eg kjem framleis til å blogge på nynorsk. Heilt ærleg må eg inrømme at kameraet låg att heime på krinskor (bombe?) Men eg kan fortelje dei få skodelystne som les dette at det var Himla morosamt & absolutt verdt turen.

Elles er det fleire merkjedagar denne veka. På fredag var det seksten år sidan eg kom til verda med eit vræl. Sidan den gongen har eg vakse 105 cm og lagt på meg 48, 5 kg.. Trur det er den største skilnaden sidan den gong. Vel, håret er litt lengre & mørkare.. Men eg vert framleis sint og er liten (...) er eg framleis. Elles gjekk eg ein HEIL dag uten krykkjer på fredag. Så no er det slutt på eit 5 1/2 år langt forhald der eg alltid har vore undertrykt. Men du veit kva dei seier, ung kjærleik rustar aldri, so om 80 år skal eg ynskje krykkene velkomen attende.

I går hadde eg bursdagsselskap. Utruleg morosamt & koseleg. Latter, mat, idol, leik & hyggdom stod på tapeten. Sjå vakre bilete for meir info;) I fare for at du ikkje kjenner meg att neste gong du ser meg på gata, har eg no fått "bob".. Veldig uvant.. Kva skal eg bruke alle hårstrekka til no?;)

Stoderapport frå et travelt og snart krykkjefri menneske;)

2007-10-26T18:18:00.001+02:00

Eg har ikkje vore særleg oppteken av å oppdatere bloggen dei siste vekene. Kanskje er det mangel på inspirasjon( les: kommentarar frå skodelystne)? Vel her er eg attende etter ein avslappande OD- dag. Eg har "jobba" heime hjå mor som det heiter på fint. Det vil seie baking, enda meir baking, oppvask & små vasking;) Ein ganske herleg kontrast i forhald til det ALT for travle kvardagen. Den består nemleg av lekser, enda meir lekser, prøver,mat, eigentrening,svevn & skule. Høyrde eg ordet fritid? Nei, ikkje her min ven. Ein skal få lide mykje av godkjent fråver du.

Etter mi meinig skulla lærarane "drete" i leksene. Det er då min jobb å lære det som står i pensum, og så lenge eg presterer på prøvene har det vel ikkje noko å seie korleis eg lærer fagstoffet? Det var i alle fall slik eg trudde VGS var.. Mein nei då. No skal det plutsleg gå ut over min karakater om eg gjer det femti spørsmåla... Arg.. Eg vert så himla frustrert!

Vel, vel nok frå mi negative tankjeverksemd. No er det klart for helg ( og enda meir lekser..)I morgon skal eg på krinskor til Ålesund. Eg vonar det blir ufatteleg morosamt:) Elles er det fire dagar att på krykkje, og ei veke til eg fyller seksten år! Så eigentleg skulle eg tatt bussen & båten for å nyte at eg framleis er "born";) Men no var det nok umeinigsfulle setningar frå meg. Eg kjem attende med bilete frå krinskor;D God helg!

Og så var det tid for haust..

2007-10-08T15:11:00.000+02:00

Brått er håpet om varme, sol og sumar borte. No må eg berre ta i mot hausten med åpne armar. Eg likar hausten. Hausten er som ei byrjing. Ein kan få ein ny sjanse, og starte med blanke ark & fargestiftar til. Og så var det denne jula då..

I år har i alle fall hausten starta med mange blanke ark. Ein ny skule, nye vener, nye folk,nytt kne og ein mandelfri hals. Dei to siste er vel "svarte ark" for augneblinken, men dei går mot ein gråare nyanse.

Dei siste dagane har vore grusomme enkelt og greitt. Men dei har sett tankane mine i perspektiv. Eg er heldig. Eg bur i verdas rikaste land og har fått to operasjonar verdt mange tusen kroner. Eg har ei god familie og fantastiske vener, eg er mett i magen, eg får gå på skule og eg har alt eg treng. Kva gjer det då om eg må gå på krykker i tre veker til og ete mosa mat i ei veke til? Livet er ei stor berg & dalbane. Ein må byggje seg oppover mot toppen for å kjenne det utrulege suget på vegen nedover. Og no er eg nesten på toppen. Eg har berre nokre dagar att på sofaen og eit tonn med lekser som gjerast. Så er eg beinklar for koselege kveldar, krinskor, bursdag, ledarkurs & innhaldsrike skuledagar.. Og enda lenger framme skimtar eg jula.

Carpe diem? Nei, ikkje her du...;)

Gratulerer med dagen, mormor<3

2007-09-29T01:38:00.000+02:00

I dag fyller mi kjære mormor 85 år:) Eg vil nytte høve til å ynskje henne til lukke med dagen! Måtte dei neste 25 åra bli like gode:) På 100 års dagen skal eg i alle fall vere der:) Håper du likar mobilen, no kan du endeleg sende tekstmeldingar til dine kjære etterkommarar! Kjempe glad i deg:)

Ei veke full av inntrykk, smerter, svevn og tankar

2007-09-23T20:21:00.000+02:00

Det var sjuande dag på rappen kroppen min gjekk i konstant søvne. Opplagd var eg med andre ord ikkje då eg sette meg på båten klokka kvart på seks førre mandag. Hjartet banka ekstra hardt, og snekkarane i kroppen hadde byrja å bygge opp nervøsiteten i kroppen. Heldigvis har eg korkje tog, buss, båt eller flyskrekk så reisa til Oslo gjekk fint. Vel framme fann vi oss fram til Ullevål pasienthotell. Ein heilt grei plass, med utruleg god mat:) Seinare på dagen vart det tid for byvandring og familiebesøk:)Ein treng då ikkje gjere seg sjuk, før ein er det!

Allereie den første dagen merka eg at lukka var på mi side. Operasjonen var visst ikkje så veldig stor, og nettingtruser hadde dei heller ikkje:) Etter ein "herleg" dusj der eg vaska håret i sprit, kosa vi oss med sjokolade og 71 grader nord.. Eg hadde liksom ikkje lyst å sove, med tanke på kva morgondagen skulle bringe.

Klokka var seks, kalenderen viste 18.09.2007 og alarmen på mobilen vekte meg raskt. Dette var dagen då eg skulle kjempe min siste kamp mot det høgre kneet. No skulle lagnaden snu. Eg stod opp, tok enda ein spritdusj og hadde på meg svært attraktive sjukehusklede. Deretter bar det i taxi til tjukkaste Oslo. Det blei svært mange og lange timar fram til klokka var ellve. Eg slo i hel tida me mattelekse & aktiv tv sjåing.

Brått var augneblinken der. Eg smilte nervøst til den svenske sjukepleiaren. Han følgde meg ned til operasjonsstova. Eg kjende med meg sjølv at eg var alt for våken. Det vart liksom litt for mykje å studere skalpellen og helse på alle kirurgane.
"1,2,3,4." Narkosemaska dekte andletet mitt, og svevnen sneik seg inn i kroppen.

"Sov du" Augene mine spratt opp.Eg var på intensivavdelinga Framføre meg stod ein sjukepleiar, og rundt meg var der ørten andre menneske som kjempa mot svevnen frå narkosa. Eg kjende meg trøytt, og smertene sa pang inne i kneet.
"Shit" Eg håpte liksom at alt berre var ein draum. Trangen til å fare på joggetur meldte seg raskt..
"Kva er klokka?" spurte eg med sløv stemme.
" Den er kvart over tolv".
Eg vart irritert over at eg hadde vakna så tidleg. Skulle eg altså ligge i dette keisamme rommet dei neste timane.. Eg smålo med meg sjølv, medan eg høyrde lækjarar, pasientar, sjukepleiarar og støttande pårørande kappe om plassen på det vesle rommet.
Brått måtte eg på do. Dei verste tankane fann vegen til hjernen. Eg tok motet til meg:
- DUUH.. eg må på do.
- Bare vent litt du, så skal jeg finne en prekestol til deg.
- what, skulle eg gå? Ein time etter operasjonen.
Sjukepleiaren trilla meg ut av rommet. Mamma kom gåande.
- Eg skal opp å gå!;D
Tanken om kor berusa eg må ha verka i den augneblinken tør eg ikkje tenke. Men glad var eg i alle fall.

- Operasjonen var velykket! Lækjaren såg fornøgd på meg. Eg kjende gledestårene i augene.
- Er du sikker?
Eg greidde ikkje tru det. No hadde Noreg sine beste kirurgar fiksa kneet mitt.

For å ikkje gjere dette innlegget alt for laaangt.. Kan dei neste dagane oppsumerast med desse orda: Fantastiske sjukepleiarar, standarspørsmålet mitt på kvar lækjarvisitt: "so dokke e sikker på atte knee mitt ikkje går ut av ledd no..?", kjekke medpasientar, ekstremt med smertestillande, ekkel sjukehusmat& hardtrening med fysioterapaut.

Eg var sinnsjukt sliten då eg sette meg i taxien til den "blide" taxissjåføren utanfor storgata 40. Med foten i ei svært grusom stilling køyrde vi i 140 til Gardermoen.
- No døyr ej i ei trafikkulykke når ej endeli fe friskt knee. Tanken slo meg annan kvart minutt.Eg har aldri vore så livredd i ein bil før!
Frammme på Gardermoen fekk eg oppleve korleis det er å vere avhengig av rullestol. Det sette liksom tankane i perspektiv. Men ein får visse fordelar: Som å sleppe ei enorm tryggleikskontroll-kø og komme først på flyet. Det var også ei uvant oppleving å bli køyrt i rullestol frå flyet til terminalen på Vigra.

Totalt utkjøyrd la eg meg på sofaen då eg kom heim. Eg var heime, alt hadde gått bra. Knee mitt kjem til å bli friskt. Framleis har det ikkje gått opp for meg. Ein ting er i alle fall sikkert; Eg er evig takknemlig for at det fins så gode lækjarar i dette landet! All ære til dei<3

Ei fantastisk helg, med svært lite svevn;)

2007-09-16T22:01:00.000+02:00

Sola stod høgt på himmelen. Livet var rosenraudt då eg gjekk til skulen på fredag. Alt var fantastisk. Dagen hadde eg nemleg starta med ei knall hard treningsøkt, og eg byrja klokka ni:)Det gjorde meg heller ingenting at eg hadde tre skuletimar, der to av dei var eigentrening i gym;)Berre ein traumatisk tannlækjartime gjorde dagen ein smule keisam.Etter tannlekjartimen gjekk tida som ein vind. Jobb, vasking, ten-sing, pakking, miljø.. Alt ein rekk berre ein er effektiv!

Laurdagen stod eg opp tidleg. Eg skulle nemleg til Vestnes, av alle plassar. PUSH- festival. " Pray until somthing happens" for dei som lurte det. Eg kjennde meg nesten mindre enn mine 158,5 cm då eg møtte opp på Helland skule. Det var nemleg fyrste gong eg var på leir utan nokon av mine "næraste" vener. Heldigvis gjekk det ikkje lenge før eg hadde fått att høgda mi, og sosialiseringa var på høgt nivå:)I alle fall var PUSH ei utruleg oppleving med mange kjekke folk, sosialt liv, lovsang, browniesbaking & ja.. Svært lite svevn!

Då eg kom heim var det full rulle att. Farmor-besøk, KRIK, trening & pakking. På toppen av kransekaka fekk eg også vitjing av dei utrulege, gode & uerstattelege bestevenane mine. Brownies utan mjølk hadde dei også laga;) I morgon reiser eg nemleg til Oslo. Om nøyaktig 8 timar vender eg nasa mot Oslo. Ullevåll sjukehus; her kjem eg! Så no er det berre å håpe på det beste, og kose seg med dei neste ti vekene på krykkjer;s

Ein liten stoderapport & gratulasjon

2007-09-06T16:31:00.000+02:00

Livet har byrja å gå sin faste gang. Feriemodusen er for lengst over, og haustveret er i full bløming. Eller, rettare sagt hausteveret har vi hatt sidan juni(!). Eg har snart vore elev ved UVS i tre veker, og stortrivst med det.Til og med rettnigsansen byrjar å kjenne seg heime, så no har eg byrja å finne rett klasserom også;)

Ellers har den nye bestevenen min "astma/influensa-viruset" vitja meg igjen. Eg er visst ein populær vert i desse regnfulle tidene. Men no har eg fått nok! Om tre veker skal eg heldigvis leggje meg under kniven og fjerne mandlane, så då skal det verte andre bollar;)

Heldigvis står helga for døra( eg sit vel og merke;)), og på fredagane har eg ein fantastisk skuledag;) Ein time naturfag & to timar gym:) Det vil seie fem fritimar! Slikt gjer fredagane enda betre;)

Heilt på tampen må eg få gratulere mi kjære Birgitte me 16- års dagen;)Ho hadde eit kjempe kosleg selskap på laurdag, og eg storkosa meg sjølv om filmen vi såg var elendig.. Men det er vel slik ein kan le av i seinare tider? I alle fall har ho i laupet av veka blitt ein dyktig sjåfør- skal bli spanande å sitte på! Ha ein forykande torsdagskveld;)

"Det er inga tilfeldigheit at blindtarmen er på høgre sida og at hjartet ligg til venstre."

2007-08-28T22:29:00.000+02:00

Haustmørkret har byrja å senke seg. Plommene byrjar å bli modne, og dei oransje lauva dansa rundt føte våre. Vi veit det godt- hausten er komen. I år er det valhaust atter ein gong, og diskusjonane vert heftigare for kvart sekund som går. I år har eg fått merke det enda meir på kroppen, eg har brått blitt "vaksen" nok til å diskutere politikk, offentleg vel om merke.. Interessa har eg alltid hatt. Trur ikkje det er mange som leikte kommunestyre under kjøkkenbordet når dei var små? Eller kva seier du sara?;D

I går var det parti -debatt på skulen. Den aller første skuledebatten for mi skuld. Det vart både holmgang og tabloid- med ein stor porsjon usaklegheit.. Underhaldande var det i alle fall!Spesielt kosa eg meg over dei gode kommentarane som vart sagt;)Berre sjå på den fantastiske overskrifta mi;) Likevel var eg alstå ikkje sikker på kva eg skulle "røyste" då eg gjekk inn på landskapet idag..

Eg har ganske mange spreidde politiske meingar.Det einaste eg veit er at eg ALDRI vil stemme frp eller høgre..Den dagen eg gjer det- må de sende meg til galehus fortare enn fort! Eg har funne ut at eg er ei salig blanding av RV, KRF,SV & SP.. Høyrt om nokon som meg før? Ein ting er i alle fall sikkert; eg er glad for mi stemme ikkje talde ved skulevalet idag. Eg angrar allereie på avgjerdsla mi:)

Uansett om høgre gjorde eit brakval med 40% var der ei positiv nyhende å hente frå dagens skuleval; FRP hadde berre 13%.. Så kven veit, kanskje folk byrjar å kome eit skritt nærmare den hjartevarme sida?;)

Berre so typisk!:

2007-08-22T21:21:00.000+02:00

Etter eg kom heim frå Kreta har eg merka at formen har vorte dårlegare.. Eg har rett og slett vore sliten av alt. Og når eg har trena har eg kjendt at lungene rett og slett har "klikka".. "Offa før en feriekondis" har eg sagt til meg sjølv, i håp om å presse meg sjølv enda hardare.. Men inst inne, der dei smartaste hjernecellene sit har eg visst at det ikkje var feriekondisen som herja i kroppen.. Det var vel heller ikkje normalt for det store A og B mennesket som meg å sove både før og etter middag? For alt eg veit er ikkje kroppen min 8o år slett enda.

Etter ein kort sykkeltur igår fekk både eg,lungene mine & hjernen min nok. Vi vart i fellskap samde om at det ikkje lenger var snakk om dårleg kondis.. I dag då vi skulle ha bli- kjendt tur på fjellet med skulen, vitja eg lækjaren istadenfor Roppehornet. Der fekk eg diagnosa "bronkitt" eller kanskje lungebetendelse. Heldigvis kan desse fantastiske lækjarane fikse det meste;) Så med pencelin i kroppen og paracet for hovudet skal eg møte opp med friskt mot til ein ny skuledag i morgon:) Rart kor "fort" ein tek ansvar.. For hadde dette vore ungdomskulen; Hadde eg nok tatt meg ei friveke eller to:)

Sommer`n er på hell, dette er siste kveld.. vi lå på rygg..

2007-08-19T23:06:00.000+02:00

Og slik går det siste verset på den evige sumarsongen;" Idyll". Kjende at desse setningane passa godt i kveld, ikkje fordi det har vore så fantastisk fint sumarver, men sidan sumaren verkeleg er over . For min eigen del sit eg alltid igjen med ei stor sorg når sumaren er over. Eg vert liksom ein smule vonbroten og nesten krenka langt inne i hjarterota når sumaren er på hell.Det er liksom eit heilt år til neste gong. Eit år til neste gong eg kan le lukkeleg å tenkje på at eg har fri i 2 mnd, neste gong eg kan ete fersk jordbær, neste gong eg kan sitje oppe til morgongry i den himmelske sumarnatta.. Ja, tenk på alle dei fantastiske små detaljane som gjer sumaren så perfekt!

I år har sumaren gått alt for fort! Før eg har drege pusten, har liksom oksygenen blitt brukt opp.. Kanskje ei merkeleg forklaring på tankane mine i denne augneblinken. Heldigvis har eg gode minne som er verdt å ta vare på. For som eg alltid plar seie; " Eg vil heller ha mange gode minne, enn eit eit hus fullt av ting når eg døyr". Sumaren er i mine augo den største fabrikken til å produsere desse minna;D

Men så er det ikkje den verste kjensla å byrje på skulen att heller. I alle fall ikkje i år. Eit nytt kapittel har byrja. No står nemleg vidaregåande og UVS for døra. Det skal vere greitt å starte med blanke ark å nye fargestifar til!

Trur det er nok moralpreike frå meg i dag;) Denne helga har vore ei perfekt avslutning på ferien. Fredag hadde pappa bursdag, så då blei det snickerskake & kos. Laurdag hjelpte eg til i bryllaupet til <3Jorunn & Jon Inge <3 Noko som var svært kosleg! I dag avslutta eg, KM & Sara med å sjå den fantastiske filmen "Music and lyrics". Vonar du har hatt ein koseleg ferie, så for håpe at hausten blir NESTEN like bra som sumaren;)

Og eg gratulerer mi kjære Ragnhild me lappen;)

2007-08-14T15:41:00.000+02:00

Eg hugsar godt då vi var små,og alle dei rare tankane og draumane vi hadde om framtida. Akkurat billappen har vorte meir eit tema den siste tida, for det låg liksom som så langt framme i tid. Brått vart han ein realitet som var faretruande nær, ikkje for mi skuld vel og merke.. Eg må le når eg tenkjer på standard- kommentarane eg og Ragnhild hadde om bilar i femårsalderen;

Ragnhild: " Når ej blir store ska ej ha en lilla bil uten tak"
Helga: " Å kor fint, det vil ej me ha. Men ej ska ha masse glitter på den mæ, åsso kanskje min kan vær rosa";)

Dei siste åra har heldigvis desse draumane visna vekk til gode morosamme minne. No er det meir råneturar og kjekke opplevingar som står på dagsorden;) Og det vonar eg sjølvsagt at vi får! So frå og med i dag har ikkje Reiten og Gjerde mange trygge vegar i sikte. Eller kva seier du Ragnhild?`I alle fall får eg håpe du kjøyrer forsiktig! For eg er veldig glad i deg <3

På tur til Kreta:)

2007-08-13T23:47:00.000+02:00

Det var ei varm luft som streifa over andletet mitt då eg kom ut av flyet. Eg er viss på at dei fleste har opplevd kjensla av å ikkje få puste når ein kjem til syden, det er liksom så varmt og fuktig.. Med ein tempratur skilnad på tjue grader var vi klare for ei veke med sol & varme..Og varmt det vart det!

Dagane gjekk med til soling, lesing & bading.Akkurat passeleg ferieliv. Ellers vart det sjølvsagt tid til koslege resturantbesøk & vandring i Kreta sine mange lugubre gater.. I alle fall nokre av dei:)

Togguidung vart eit anna kjendt fenomen for familien Nødland- Gjerde. Ein må då trass alt sjå seg rundt når ein er i eit framandt land;)Ellers var vi litt på shopping, og ein bytur til Chania fekk vi også tid til;)

Tru det eller ei var det nesten godt å kome heim til Hareid. For her slepp ein å stå opp klokka fire for å skaffe seg ei solseng ved bassenget eller drikke ekkelt flaskevatn.. Det slo meg også kor vannvitting forureinande enkelete land er. Ein kan ikkje akkurat kalle det delikat med elendig kloakksystem, boss i gatene & bilar som kjøyrer i alle retningar.. Nei, der er nordmenn betre du!Ellers er det herleg å kunne jogge utan at du nesten kreperer av varmen! Kanskje passar uttrykket; Borte bra, men heime best;D

Livet er ein motorveg, i alle fall ei rosa campingvogn:)

2007-08-13T23:27:00.000+02:00

Eg måtte berre legge ut eit bilete av denne fantastiske campingvogna & ikkje minst den "matchande" bilen;) Den blei oppdaga på ein bensinstasjon utanfor Bergen.. Legg merke til Ole-Brumm mønsteret!

Var det sumar du sa?:D

2007-07-28T15:56:00.000+02:00

No sit eg og ser ut av vindauget. For augneblinket renn vatnet i strie straumar ned i frå himmelen, og eg skal love deg det ikkje er det "koselege" sumarregnet du..Heldigvis har det ikkje vore regn i mange dagar:) Så eg skal prøve å spare nei negative orda til ein annan gong;)

Tenkte eg skulle skrive eit svært kort samandrag på kva eg har gjort den siste veka:

- Gått meg " vill" på fjellet. Enkelte er visst fødde med ein "genetisk-sjukdom" som heiter " fødd utan retningssans". Turen vart uansett kjempe flott,berre sjå på bileta ovanfor.
- Jogga;)
- Vore på gladmat- festival i Stavanger ( Eg åt ingenting vel og merke..)
- Ete browies og is
- Gått på dagsturar til den koslege hytta vår:)
- Vore på shopping på Kvadrat
- Sett den nye Harry Potter filmen på kino i Sandnes:)
- Bada i Noregs største badeland: Havnanna
- Ete kinamat og dolly dimples pizza <3
- Vore på "rånetur"
- Lese bøker;)
- Slappa av.
- Gått 26.00 steg på ein dag ( Dersom du lurte på det;D)

Eg kjem heim torsdag den 2 august, før vi reiser til Kreta;D Skal bli fantastisk å kjenne sol og varme på kroppen att;)Men kjenner eg flaksen min rett vert det nok sumar i gamle Noreg så fort eg reiser ut av landet;)

Ein feriedag på Moa;D

2007-07-18T00:38:00.000+02:00

Mandag den 16.07 har lenge vore merka av på kalenderen min;) Eg og Ragnhild tok oss nemleg ein velfortjent planlagt feriedag på Moa. Sjølvsagt, og slett ikkje uventa stod shopping & kos på tapeten. Vi reiste med "sjukehusbussen" saman med alle dei gamle damene og smarte som vi ( eg) var gløymde eg å trykke på stopp knappen då bussen trilla forbi busstoppen der vi skulle av.. Det førte til at den snille bussjåføren stoppa rett utanfor inngangen til Moa, og tok ein "spansk ein" som han sjølv kalla det eller "fransk-en" som Ragnhild kallla det.
Vel inne på Amfisenteret forsvann pengane på 1-2-3.. Vi kjøpte nemleg noko på kvar butikk vi var inne på, og eg klarte sjølvsagt å forelske meg i ei svart skinnjakke. Etter ein lang kamp med samvitet - kjøpte eg den. Det er vel alltids greitt å ha ei svart skinnjakke også? ;D Heldigvis var den også på salg slik som alt anna eg kjøpte denne dagen...

På toppen av kransekaka må eg fortelje om den fantastiske økonomi- sida til Ragnhild. Ho fann nemleg ut at dersom vi kjøper megadolly ( 4 pizzastykkepå Dolly dimples altså) for 99 kr, er det akkurat det same som dobbeldolly uten den eine brusa.. Dette passa svært bra for oss, så slapp eg å drikke pepsi max;)

Etter 8 timar på Moa vende vi nasa heimover. Med svært mange posar, og frå mi side med dei tinga eg ikkje heilt var på jakt etter då eg traska inn gjennom dørene på Moa;) Men slik vert det ofte når ein har ein tek ein lang og artig shoppingtur. Eg ser fram til neste gong Ragnhild!;D

Ei heil veke utan pepsi max.. Er det verkeleg mogeleg?

2007-07-08T23:27:00.000+02:00

Då eg var liten hadde eg mange skrekkar. At nokon av dei eg var glad i skulle drikke lightbrus - var ein av dei. I farmor sine mange vekeblad stod det nemleg at light-brus KUNNE gje kreft. Liten som eg var, tolka eg det som at ein halv liter resulterte i dauden. Eg såg det difor som mi oppgåve å gøyme alle lightbrusene eg fann i huset, og fann eg ut at mine kjære foreldre hadde drukke det når eg var vekke; Ja då enda det som oftast med sinte bekymringsfulle tårer ned etter det vesle andletet mitt..

Brått ein dag skulle omvendinga skje. Eg var på sumarferie ein eller annan plass. På bordet var der berre pepsi-max å finne( Kva skulle eg gjere no?), det vart ein stor kamel å svelge. Men eg greidde å fylle opp glaset og i den augneblinken vart eg selt.Selt til denn fantastiske brusa som hadde trollbunde meg. Sidan den dagen har eg ALLTID drukke pepsi- max når eg har lyst på noko anna enn vatn å drikke..

Den siste tida har eg kjent kor forbruket mitt har auka. Stemma i hovudet, også kalla samvitet har kopla meg saman med den vesle jenta som gøymde light-brusen.. Det er vel ikkje så farleg? Eg drikk då ikkje så mykje? Spørsmåla har surra i hovudet lenge, i alle fall i denne fantastiske sumarvarmen. Førre veke tok eg difor det store valet; Eg skal ikkje drikke pepsi-max før den 20 juli! No har det altså gått ei veke, og heile kroppen min skrik etter pepsien som eg veit gøymer seg i kjøleskapet.. Men eg skal greie det! For eg veit at eg kan spare kroppen min for minst ti liter pepsi-max, og kanskje klarer eg også å trappe ned litt på forbruket mitt etter kvart;D

" TT- de e plassen å ver, håpp åpp å ner håpp åpp å ner!

2007-07-02T22:54:00.000+02:00

Så var det over. Fem dagar med svært lite svevn, mykje gleder, latterkramper, song, musikk,chips, tull & morro. Det er liksom alltid så uvant å kome heim etter ei veke på luftmadrass og folk rundt ein 24- 7. Kvifor er det ikkje chips til middag? ( Ja, takk og lov), og kvar blei dei drit ekle kneipskivene med nugatti av? Sist men ikkje minst; Kven kan eg le saman med, og kvar kan eg gå på " Kjøtjakt" no?

Det var ei utruleg oppleving å vere inne i fjellhallen på Gjøvik. Tenk deg at du går 300 meter inn i eit fjell, og brått finn du ein konsertsal/ hall med plass til nesten 10 000 menneske! Sjukt er ordet eg brukar. Kvar dag var vi samla inne i hallen for song, show, musikk & moro.. Diverre var "forkynninga" himla elendig.Ein dårlegare prest skal ein absolutt leite lenge etter.Hadde ho det minste kunna r-en.Kvifor i alle daga rmå prestar tale på sumarstemne? Kan det ikkje vere ungdommar, eller andre spanande folk som talar? Nei, nei det skal ikkje vere lett.

Men trass i den elendige forkynninga, og tragiske innsamlingsaksjonen til oliventre i Palistina, vart det ei kjekk veke. Augene mine fekk sjå mange søte gutar, og det vart tid til koselege kafebesøk,shopping,herlege jordbær, is & gode konsertar ( mellom anna Kurt Nilsen:)).Og sist men ikkje minst; det var nok "skoddefaktoren" som regjerte mest på Gjøvik.Berre sjå på biletet av meg og Klara- Marie. Langt hår? "oh jess";D Øyrene fekk også høyre mykje løye. Blant anna den geniale kommentaren frå jenta framføre oss på bussen?
- "Går det an å ta bil på ferja, eller er det et cruise vi skal på lissom?" Ja, hadde det berre vore titanic som frakta oss over Sulesundet du.;D

No er eg heime att på vene vakre Hareid. No er det tid for soving, sosialt samvære, idyll, god mat & absolutt ikkje chips:)Og om to år kan det godt hende eg vender nasa mot Gjøvik att.. :)

Det er ferie;D

2007-06-23T00:32:00.000+02:00

No kan eg senke skuldrene, heve blikket og smile som ei sol. Det er slutt. Forhaldet mellom meg og ungdomskulen. Og så må eg ikkje gløyme, det er sumarferie! Er det verkeleg mogeleg? Eg kan nesten ikkje tru det. Den siste veka har gått som ein vind, ein varm ein vel og merke. For å ikkje skrive i det vide og det breie kan eg ta ei lita kort oppsumering på kva eg har gjort dei siste dagane.

- Vore sjuk:S
- Trena som ein superhelt ( eller superheltar trenar vel ikkje spinning & styrke av kne- musklatur?:D)
- Grilla på KRIK avslutning:)
- Øydelagt det ørtande paret med solbriller.
- Baka brownies;)
- Vaska som ein helt & jamna silo til Grace Kelly;D
- Gått ut som elev ved Hareid Ungdomskule!
- Jobba
- Sola meg i den herlege sumarsola:)
- Vore på ein kjempe koseleg avslutningsfest.
- Motteke det første vitnemålet mitt..
- Køyrt min 19. og siste scootertime:)
- Gått "berserk" med bankkortet på Stormoa
- Sett film & ete fruktsalat:)

No er eg klar for jonsokafta og andre sumartradisjonar<3

Siste gong..;D

2007-06-19T22:56:00.000+02:00

I morgon er det siste gong eg kan gå heile vegen til skulen.
Det er siste gong eg går forbi barneskulen,samstundes som ein eller annan nydeleg song prøver å overbevise hjernen min at eg kjem gjennom denne skuledagen også.
I morgon er det siste gong eg går forbi faren og sonen, som fortel meg om eg kjem til å rekke skulen eller ikkje (dei har nesten vore ei klokke for meg dei tre siste åra)
I morgon er det siste gong skuleklokka kjem til å ringe 08.15, for min del altså..
Det er siste gong eg ser på veggen og tenkjer, og funderer på kor mange skuledagar det er att til den fantastiske sumarferien:)
I morgon er det siste gong eg ser folk spurtar til kantina for å ete rudstykke med fårepølse for tre kroner.. Ja, rudstykka kostar faktisk tre kroner.( Kvifor har eg ikkje nytta meg av dette tilbodet før?)
I morgon er det siste gong eg høyrer rektoren takke vaskedamene i avslutningstalen ( eller var det på byrjinga av året?)
I morgon er det siste dagen min som elev på Hareid ungdomskule.

Mange ting frå HUS kjem til å feste seg som gode minne & kjekke augneblink..:) Stresset og irritasjonen over folk & elendigheit som har prega meg det siste halvåret trur eg nesten er fortrengt.. Trudde aldri eg skulle seie dette, men det er med litt vemod eg tar mine siste skritt som elev ved HUS i morgon:)

UANSETT; Eg er sjølvsagt knall lukkeleg at eg endeleg har funne eit lys i tunellen:)
Eit lys i ein av tunellane som fører til utdanning og framtid :)

Og det blei.. Matematikk;D

2007-06-14T22:21:00.000+02:00

Musikktimen tysdag morgon var heilt forferdeleg. Det var nemleg den siste timen før vi fekk vite kva som skulle finne plass i hovuda våre dei neste 48-50 timane.. Eg kjende knyttneven i magen, og hovudverken som var på spreng då eg prøvde hardt å sove meg gjennom "riverdancen" på storskjermen.. Og så var timen over.. Eg spurta ut i aulaen, og dei fem minutta før dei spanande listene kom opp, var grusomme..
"Ikkje engelsk, ikkje engelsk, og for all del ikkje Naturfag" skreik det i heile meg..

Brått hadde listene funne stad på veggen.Folket stimla til, men vesle meg kunne sjølvsagt ikkje sjå gjennom den store folkemengda.. Til slutt var eg framme.. Augene mine såg opp og bort, til høgre & venstre.. Der stod det! " Klasse 10 c, matematikk.. Og forsyne meg stod der Helga Nødland Gjerde også..
" JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, ej kom opp i matte" Gleda bobla inne i meg, det vart ikkje naturfag og matte er jo ingenting å repetere.. Trudde eg..

Men pensumlista var lang, emnene var store & timane dei flaug avgarde.. Opptimismen min kom og gjekk like fort att.. I dag når eg vakna var eg nervøs, svært nervøs.. Tanken på å vere heilt åleine,ja berre det å greie ut om eit x-tema ( ja, eg fekk om likningar;D)Blodpumpa hadde ei enorm fart, og magen var i alle fall ikkje svolten! Det hjelpte heller ikkje at eg ikkje skulle inn før klokka to.. Så var augneblinken der. Det heile var svært surrealistisk.. Eg må sei dei tjue minutta gjekk ekstremt fort du!

Det verste var at det var "klasseromsmodellen" som var etter meg. Å vente mange timar på skulen før du får vite eit resultat, kan ikkje rådast!Klokka var seks då eg kom heim. Men uansett det gjekk strålande.No kan eg ta sumarferie med godt samvit;) Bøkene mine ligg klare til innlevering! No er det endeleg slutt på nedtellinga. No skal eg nyte kvar ein dag! For no ER det sumar:)

Sumar for alltid<3

2007-06-09T00:07:00.000+02:00

Dersom du ikkje har merka det enda;( nesten merkeleg viss ikkje;D)er eg ein person som elskar sumaren av heile mitt hjarte<3Og desse dagane har eg verkeleg fått kjenne sumaren på heile kroppen. Enten er det klimaforandringane, eller så har vi berre blitt velsigna med eit så fantastisk ver! For 27 grader er IKKJE kvardagskost på desse kantar, og har ALDRI vore så solbrend den 7. juni før..
Difor vonar eg at varmen fortsett slik, for då kan det hende eg er neger før eg skal til Kreta (les: svært usannsynleg, men draumar må ein få lov å ha!)

Det er berre så utruleg å vakne om morgonen for tida. Sola skin som perler på ei snor gjennom vindauget,og Malin frå månen minner meg framleis på at det er sumar eg vil ha. No er det berre skulefri så manglar, så eg er eg i paradis.

Sola er midtpunktet på skulen for tida, matte, geografi & alt det andre har liksom fått ein heilt annan prioritet;)Dei siste skuledagane har i alle fall gått med til solslikking på Hareid si nye storstove: Kunstgrasbana;)Noko som har resultert i "raudleik" multiplisert med hundre & litt til.. I alle fall for dei som gløymer solkrem slik som "kremmt"eg har ein tendens til:) Berre sjå på biletet! Eg seier berre sokkeskille: Jatakk;D

Men det var nok vas frå mi side:) No skal eg leggje meg å drøyme om sol, sumar og at det er berre munnleg eksamen som står att på HUS! Takk & lov for det.. Og for dei som lurte; Det er 7 skuledagar att ( medrekna eksamen, klassetur & ymse) Høyrte eg fantastisk?

Ei ny bragd i Helga Gjerde sitt liv har funne stad;D

2007-06-02T22:52:00.000+02:00

Mine damer & herrer, små & store, kjekke & dumme, høge & låge ( Ja, eg skal snart kome til poenget..)! I dag har eg svært gode nyhende å meddele dykk;) I dag har eg ( hald pusten folkens!), av ein alder på 15 7/12 LÆRT forskjellen på høgre & venstre;D Noko eg aldri har kunne, og som har gjort meg til eit stort kinderegg i ymse situasjonar..

Denne storhendte dagen starta ikkje fullt så bra, med sjukdom & akutte smerter i magen. Kanskje var det ein smule nærvøsitet inne i biletet også (??). Eg skulle nemleg ha dobbel ekstratime i scooterkøyring.. ( Ja, eg er eller rettare sagt var så sinnsjukt elendig til å køyre ein heilt ordinær scooter..) Etter å ha dopa meg ned med paracet drog eg ned på skulen, utan den minste aning: Vi skulle nemleg ut i den store skumle trafikken likevel... Skuleplassen var nemleg innvadert av ivrige turnarar i alle moglege storleikar. Det skreik hjelp inne i meg, heilt i frå yste hjernecelle og ned til den høgre vesletåa mi:)

Med hjartet i halsen og blodet i full brus køyrde eg ut av området i Hareidsmyrane og i retning Kaldholen. Du og du kor herleg det var! Brått var det ikkje skummelt å køyre 25 km i timen lenger, og det irriterte med nærmast at den sjøstygge scooteren ikkje var trimma..Bortsett frå eit par kommentarar om at eg gløymde å skru av blinklysa(!) og at eg nesten var på veg ut i grøfta, gjekk dei tre timane ufatteleg greitt:) Då eg gjekk av scooteren ( framleis for tung til å parkere for mitt vedkomande..)visste speedometeret at eg hadde køyrt nesten 60 km. Det er litt lenger enn rundt kjeglene på baksida av Hareid hallen ja;)

Det var då eg svinga inn til høgre mot ungdomskulen at eg forstod det, no kunne vesle Helga N. Gjerde forskjellen på høgre & venstre:)Ja, dette er ei storhending som må feirast. Det er nesten like stort som den dagen eg lærte å gå..( Kanskje ei lita overdriving), men eg er ikkje langt i frå sanninga heller);D

Helga og scooter.. Var det god kombinasjon du sa?

2007-05-30T22:56:00.000+02:00

Eg kan no annonsere at eg har endeleg starta mine etterlengta køyretimar med scooter. Til no har eg kolva,øydelagt ein scooter, blanda blinklys nesten kvar gong og ikkje den høgste farta har vore 25 km/t.. Ja, eg har funne tingen eg verkeleg ikkje kan! Eg har alltid vore veldig redd for stor fart & knappe svingar.. Trur eg hadde eit par traumatiske opplevingar med sykkel som born ( Td rosebuska til Lidvar Riise..)I morgon skal eg sete meg på køyretyet att, vonleg vert det ein ny og flott køyretur. Ein time utan at korkje scootern eller eg vert skada. Det viktigaste er likevel at eg er i behald enno, og at kneet mitt har halde seg ganske stabilt. Øving gjer meister, og meister- det skal eg verte. Ellers går dagane som dei brukar,med solskin og sumarvarme.. I dag var det 25 grader,sjukt å tenkje på at eg gjekk eg med ullklede førre onsdag;) Håper det fortsett slik, det treng eg med alle køyretimane eg må ha..;D

Tur til Melshornet;D

2007-05-28T20:45:00.000+02:00

Tradisjonen tru var eg og pappa på Melshornet på gudsteneste 2. pinsedag:)Det vart ein flott tur, og det ser ut som sola endeleg har funne vegen til Hareid att. Vonar at ho besøkjer oss nokre dagar til.

Ein vakker dag<3

2007-05-21T22:34:00.000+02:00

Eg har merka eg har fått eit nytt favorittuttrykk; "Ein vakker dag skal eg.." Dette seier eg i tide og utide, og lista over dei tinga eg skal gjere ein vakker dag byrjar å bli svært lang! Tenke eg skulle ta ein liten bit av "vakkerdag- lista" mi her;) Eg er vel ikkje den einaste i denne verda som har ei slik liste?

- Ein vakker dag skal eg spele fotball ( dersom eg får eitt nytt kne:))
- Ein vakker dag skal eg og Sara lage ei stor snickers kake<3
- Ein vakker dag skal eg gå på toppen av Galløpiggen.
- Ein vakker dag skal eg springe rundt kro på under ein halvtime!
- Ein vakker dag skal eg stå på slalom att.
- Ein vakker dag skal eg finne draumeprinsen<3
- Ein vakker dag skal eg få ein ekte 7th heaven-familie:)
- Ein vakker dag skal eg forandre verda:)
- Ein vakker dag skal eg sove under åpen himmel på Holstadhornet..
- Ein vakker dag skal eg reise verda rundt.
- Ein vakker dag skal eg gjere slik at det blir sumar heile året<3
- Ein vakker dag skal eg spele idyll på gitar<3
- Ein vakker dag skal eg spele vakkert på piano;)
- Ein vakker dag skal eg bli lækjar:)
- Ein vakker dag skal eg på U2 konsert!
- Ein vakker dag skal eg lage ein brownies berre til meg sjølv:)
- Ein vakker dag skal eg gjere alt eg vil;)

Og lista den kunne vore evig.. I alle fall i mine auge;) Var det klisje du sa?
Ja, eg er ein utruleg klisje- person;)

Carpe diem! Eller så kan du alltids seie ein vakker dag skal eg.. for det likar eg:)

17. mai er vi så glad i;)

2007-05-18T12:12:00.000+02:00

" sommer & skolefri" av den fantastiske Malin er alarmtonen min for tida. Ikkje spør meg kvifor. Med den starta også gårdsdages feiring, og eg spratt ganske lett ut or senga. Det var 17. mai og eg kunne sjå sola som glimta gjennom rullgardina mi;)
- Perfekt, sa eg før eg sprang for å ta på meg mine kjære bunad.

Med frukostenen i magen og nasjonalkjensla i full vigør gjekk eg ned mot kykja. Eg må innrømme det er e litt bittert at 17. mai er så forandra frå min kjære barndom. Dagen skal starte tidleg, og den skal aller helst starte med barnetog. Etter ei lita stund i kyrkja gjekk eg for å finne Ragnhild & resten av gjengen. Det var nemleg tid for å gå i tog!;D Hipp hipp hurra!

Då toget hadde marsjert attende til sentrum og gnagsåra hadde funne sin plass gjekk dagen sin vante gang.Kake på bedehuset,leikar på stadion, mat på klubbhuset, fantetog, friluftsmøte på Hadertun og vitjing hjå farmor. Eg må heller ikkje gløyme det tradisjonelle kaffibesøket hjå Sara.Utan dei vitjing hjå Sara vert det ikkje 17. mai.

Då vi hadde ete kaker i bøtter og spann var det tid for folkefest i Hareid hallen. Der sto dans, song, tale og eit lass til med kaker på tapeten. Dagen enda med avslapping hjå Ragnhild før eg stupte i seng med minne frå ein kjekk og tradisjonsrik nasjonaldag.

English, English, English.. Why do everybody speak English ?

2007-05-14T21:53:00.001+02:00

Ja, du tippar rett. Eg kom opp i engelsk. Er eg lukkeleg? nei.
Stemninga var til å ta og kjenne på klokka. 13.06 i dag. Heile trinnet sat nemleg som engleborn på aulatrappa då rektor skulle fortelje kva kommunen hadde bestemt eg & dei andre skulle kome opp i. ( Kommunen kan berre ryke & reise for min del...)Eg var den einaste som ikkje gliste då han sa

"Engelsk: 10c." Eg kjende knyttneven i magen og pulsen som galloperte. Ok, kanskje ei enorm overdriving. Men ikkje langt unna, eg hadde faktisk konkludert med at det hadde vore beste om eg kom opp i matte. Slik skulle det altså ikkje gå.. Den einaste fordelen med denne eksamenen er at eg er ferdig før 17. mai. Kva så? Då får vi berre enda fleire grusomme dagar som er normale på skulen. Eg tek det som eit teikn at eg kjem opp i engelsk no, kanskje eg slepp det neste år? Ergo: for resten av livet;)

Ein annan ting eg kan glede meg over er at det er svært mange søkjarar på allmenn, så kanskje det kan verte eit godt studiemiljø der?:) Nei, no må eg tenke engelsk og ikkje nynorsk. Vi sjåast den 16. mai!

I morgon er det lagnaden som bestemmer.

2007-05-13T23:07:00.000+02:00

I morgon er dagen då eg får vite det. Den dagen eg får vite kva fag som skal vise om mine år i grunnskulen på Hareid har vore ein stor suksess eller ikkje. At grunnskulen på Hareid korkje var eller er ein suksess veit vi alle.. Men alle må opp i eksamen, og no er mi tid komen. Av ein eller annan grunn har eg ingen kjensler eller tankar om eksamenen. For eg veit at eg kjem inn der eg vil og at den simple eksamenen berre er ei "høgtideleg" prøve som har katten å seie for framtida mi.

Når det er sagt, må eg ærleg innrømme at eg bryr meg "pittelitt". For kjem eg opp i matte vert det stress fram til neste mandag( på den andre sida tykkjer eg matte er kjekt), kjem eg opp i norsk vert det mykje fritid & to eksamenar, og kjem eg opp i engelsk er eg ferdig før 17 mai. Ergo; alle faga har sine fordeler og ulemper.

Eg har nok litt ekstra gode kjensler for norsken, skriving er liksom berre herleg. Problemet er at dei som lagar oppgåvene ikkje alltid lager oppgåver i tråd med mine fantastiske tankar;)

Kvifor skal dei leike så "viktige" med alle desse problemstillingane sine nede i Oslo? Eksamen kan heller få stresse meg neste år, eller rettare sagt dei ti neste åra:) Akkurat no vil eg ta livet med ro og feire at eg berre har 25 skuledagar igjen på HUS medrekna eksamen ol.:D

På vitjing i tigerstaden;)

2007-05-10T23:45:00.000+02:00

Då eg vakna idag var eg utruleg kald, først trudde eg det var influensa som herja i kroppen. Men nei du, det var nok snøen som hadde lagt seg på bakken. Hadde dette vore igår hadde det øydelagt dagen min, i dag var saka noko heilt anna. Eg skulle nemleg attende til Oslo og poliklinikken i storgata 40;)

Turen har nesten blitt rein rutine for meg og mamma. Båten, bussen, flyplassen & alle kontrollane. Litt av ein maraton skal eg seie deg! Etter ei lang reise var vi framme i Oslo klokka tolv, etter å ha sjekka ut ymse innvandrar- butikkar på vegen fann vi tilslutt storgata. Nervøs i heile kroppen sat eg og venta på lagnaden, det hjelpte ikkje at eg måtte vente 4o min ekstra...

- Gjærde..
Brått stod lækjaren framføre meg.
- Hei;) smilte eg som ei sol.. Av ein eller annan grunn er eg alltid glad når eg er svært nervøs..

Eg var heldigvis nervøs utan grunn, dei kan nemleg operere meg. Sjølv om det berre er 50 % sjanse for at eg blir frisk, er det fantastiske nyhende. Då lækjaren sa det bobla det av glede i meg;) No vert det altså to operasjonar på meg til hausten, og etter det skal eg ikkje vere sjuk meir;D Vonar eg!

Etter det korte besøket hjå lækjaren trefte vi Jorunn på Oslo City:) Knall koseleg, og kjekt;) Vi åt nydeleg mat på ein italiensk resturant og kika litt rundt i butikkane. Tida går fort når ein har det kjekt, og slik var det også i dette tilfellet. Klokka seks måtte vi setje oss på toget og vende nasa mot Sunnmøre med gode nyhende;) I mogon er fredag, og det betyr at det er ein dag mindre på Hareid Ungdomskule;D Takk og pris for det! Ha ei fortreffeleg helg.

Idyll, det neste målet mitt;)

2007-05-06T14:31:00.000+02:00

Denne helga har vore ganske morosam, eller i grunnen heilt normal;) Fredag var eg i Oslo, på MR på Ullevål sjukehus for å vere meir presis.. Gjekk strålande det, bortsett frå at eg vart temmeleg irritert på den blonde kjerringa i resepsjonen som absolutt ikkje kunne jobben sin. Det var også svært herleg med sol & varme, sjølv om vi hadde minimalt med tid til å nyte det. Men det var altså ikkje det eg skulle skrive om no:)

Etter ten-sing kom Ragnhild med ein fantastisk ide!
"skal oss lære oss å spele gitar, Helga?" Impulsiv som eg er, svarte eg sjølvsagt
"ja, de he ej allti drømt om:")Vi gjekk difor opp til Ragnhild, for dei hadde nemleg to gitarar. Å lære seg å spele gitar var lettare sagt enn gjort. Etter ein time hadde eg lært tre grep, eller rettare sagt akkordar. Vi hadde sinnsjuke latterkramper av kor grusomt det høyrdest ut ( rett nok frå min gitar).. Ragnhild greidde til slutt å lære meg ein song; "hero". Ære vere Ragnhild, for ein skal ha temmeleg god tålmodigheit for å lære meg å spele:) No er det neste punktet på lista å kjøpe gitar. Så skal eg lære meg å spele idyll, det er faktisk eit av dei store måla i livet mitt!

No sit eg altså her og drøymer om gitarar, idyll og sumar<3 Sundag er og blir ein dag der ein ikkje gjer noko fornuftig. Eg har faktisk sykla til Flø og tilbake idag, veit ikkje heilt om du vil kalle det fornuftig men det hjelper kondisen min;)

kom mai du skjønne milde:)

2007-05-02T21:46:00.000+02:00

Endeleg! Etter fem månadar med venting, er mai her;) No står blafrande flagg, langhelger, "falske" sumarkjensler, konfirmasjon, sol, smilande andlete, fjellturar, sykkelturar & eksamenar for døra. Den siste absolutt ikkje den mest populære på lista. Heldigvis er eksamen eit sikkert teikn på at mine dagar på HUS nærmar seg slutten, noko som gjer det verdt å heise flagget til topps og bryte ut i glede. Dei siste dagane har gått utruleg raskt, det har nemleg vore ei av desse fantastiske langhelgene;) Eg seier berre; "ja takk"! Eg har tatt årets første fjelltur , og kjøpt meg ny sykkel. Den er faktisk spygrøn av alle mogelege fargar, men eg tykkjer om han for det<3>

Men det er då det indre som tel både hjå menneske og syklar (les: eigeskapar.. Elles har eg hatt storreingjering på rommet mitt, slappa av, vore saman med gode vener, laga tre mislykka innlegg til bloggen min, sett film, ete årets første is, sykla på den spygrøne sykkelen min & skaffa meg facebook. Ja du les rett, kan ikkje seie eg forstår meg så godt på denne facebookinga at det gjer noko. Eg lyt nok ta tida til hjelp:) No er det berre ein dag igjen på skule, så er det helg igjen;)Ja, mai er ein fantastisk månad du, og etter den kjem det tre til:)Nyt det;D

Ein frustrerande dag som enda godt;)

2007-04-24T22:25:00.000+02:00

I dag når eg vakna var eg glad, trøtt og ein liten smule nervøs. Første time skulle eg ha musikkprøve, før eg og mamma vende nasa mot Austlandet og tigerstaden.. Eg skulle nemleg ta MR og røntgen av kneet mitt ( dersom du trudde norsk helsevesen sparar pengar, må du nok tru om att, i alle fall i mitt tilfelle.) Etter å ha svart på alle dei merkelege spørsmåla på musikkprøva; om signaleffekt, klang & musikalske verkemiddel rakk eg heldigvis båten. Reisa til flyplassen gjekk strålande, og gleda var på mi side då eg var trygt framme på flyplassen;D Men gleda skulle ikkje vare lenge, flyet var nemleg ein halvtime forseinka.. Greitt nok, det fungerte med ein halvtime frå eller til. Endeleg var det vår tur til å gå gjennom gaten, eg gav biletten til dama i skranken og augene mine kunne sjå flyet i vindauget.. Om nokre få minutt var vi endeleg i lufta.

"Pip" sa det, og så sa HO det med den verste "moldenser- dialekta" eg har høyrt:

- Flyet til Oslo er kanselert..

- Kanselert. braut eg ut, "måkje berre skaffe mej et nytt fly da!".. Eg hadde nemleg stått på venteliste i to månadar for den MR-en, om med kjapp hovudrekning fann eg ut eg hadde eksamen og alt mogeleg anna, & sumarferien er ikkje tid eg vil bruke på sjukehusbesøk!.. Og til hausten kom eg til å få nok fråver.. Nei, eg var ikkje høg i hatten og smurte det suraste trynet til den gamle kjerringa i securitas som stod ved døropninga ( orsak, det var nok ikkje hennar feil at hjulet på flyet for av..)Menn, menn kvinner & barn; Det ordna seg! Eg fekk ny time på Ullevål, og neste fredag er på "na" igjen.. Vi fekk til og med gratis drosje til Ålesund med Braathens, og tilbod om gratis mat.. Hadde historia berre vore så lukkeleg, det kom nemleg inga drosje.. Til slutt enda vi opp i ein maxi- taxi ( etter ein time!)med to bergensarar & to hyggelege karar frå Oslo.. Snakkar vi om sørvis i Noreg? Trur ikkje det du. Men enden er som oftast god, og det var den også i dette tilfellet. Eg og mamma handla like godt i Ålesund, og eg må seie meg svært nøgd med at eg fann skinnjakka eg har sett etter lenge:) Trass alt, Ålesund er minst like kosleg som Oslo ( berre sjå på biletet:)) Dessutan slapp eg ein tirsdag på skulen, tirsdagane er desidert dei verste på skulen.

- Always look at the bright side of life:)

Og slik går no dagane..

2007-04-18T22:18:00.000+02:00

Det har vore ei veke med latter,ettertanke,bocca, moro, 20 varmegrader & snø. Og sist, men ikkje minst; Mika har bora seg rett inn i hovudet mitt, i alle fall i stemma mi! Oh Grace Kelly <3

Førre tirsdag hendte det som dei fleste ikkje reknar med, at eit skip skal snu seg rundt og forårsake ei grufull tragedie. Det var brått så merkeleg, eg forstod det liksom ikkje, at det var folk frå Hareid & Sunnmøre som var med i ulykka. Nesten som det er skremande, kor mykje meir ein eigentleg tenkjer over ei ulykke til nærare den kjem... Sjølv om det ikkje var nokon av mine næraste eller bekjente som døydde, gjekk det innover meg. Det fekk meg liksom til å reflektere litt over livet, og eg kan på handa på hjartet seie det ikkje betra sjøskrekken min. No når den verste mediestormen er over, har " Noreg" gløymt bourbon dolphin, i alle fall dei fleste av oss. Eg vil seie det skremer meg, at når vi blir vane med noko som feks. Bombing i Irak eller mange nyheitsendingar bryr vi oss ikkje, " for bombakje dei nedi der heile tida da?" Difor bør vi tenkje på at det er like vondt for alle som mistar nokon som står dei nær, anten om dei døyr utanfor Shetland, bombing i Irak eller av kreft heime i Noreg. Det er då ikkje så vanskeleg å vere eit godt medmenneske i den " travle" kvardagen vår.. Men det var nok alvorsord frå mi side;)

Veret i helga var fantastisk! Sumar for alltid <3 Laurdagen blei brukt til å vere ute i det fine vere, og kvelden var knall løyen. Eg var ikkje så svært gira då eg skulle spele bocca med Ragnhild, Karoline & Marvin.Men artig var det! Har på kjensla av vi er det første som har spelt bocca over steingardar, vikinghaugar, asfaltvegar & hagar;) Skal det vere, så skal det vere:)
Søndagen blei brukt til ein lang sykkeltur, kjempe herleg. Elles sat eg ute å gjorde lekse, det blei nemleg ikkje så mykje lekse i påska slik planen min var..

Mandag blei ein stor flopp då eg vakna opp til snø, det var liksom toppen av elendigheit. Mandag er hat i seg sjølv, og snø.. nei eg har ikkje ord for det. Men så skreiv eg også nettopp om tragiske ulykker & livet. Så kanskje eg skal tenkje litt meir på å leve livet etter beste vilje?;)

NB! Har du ikkje høyrt om Mika ( årets "landeplage"?) anbefalar eg deg å laste ned musikken hans. Etter MI mening er han ein god miks av Micheal Jackson & Robbie Williams, men sjølvsagt hundre gongar betre ( eg overdriv ikkje!);) Og slik går dagane.. Med tonar frå Grace Kelly i bakgrunnen..;)

No ser eg verda med nye auge, eg har nemleg skamklipt luggen min sjølv.

2007-04-12T22:04:00.000+02:00

Det var på skulen eg fekk ideen, eg klaga nemleg over den svært lange panneluggen min.. Klara - Marie spurte meg kvifor eg ikkje klipte den sjølv. Og slik fekk eg den galne ideen... Midt i 7th heaven tok eg dei drastiske skritta mot badet, eg leita febrilsk etter ei saks.. Brått var det gjort, eg fekk nesten panikk då eg såg dei første hårstråa liggje i vasken.. Hjelp! Pulsen slo raskare, og vasken blei full av dei mørke håra mine.. Luggen blei etter mykje klipping beinare etter kvart, men eg har svært stor skilnad på sidene.. Lurer faktisk på om den eine sida er 5 cm lengre enn den andre! Eg skal aldri bli frisør, det har dagens store hending vist! Ein ting er i alle fall sikkert, det er IKKJE lenge til eg skal på frisøren, nokon må i alle fall redde håret mitt og den svært skeive panneluggen.

Eg legg diverre ikkje ut bilete, i frykt for å bli mobba for resten av livet;D

Påskeferie i Dirdal:)

2007-04-09T16:01:00.000+02:00

Så var eg heime etter fem dagar i Dirdal, både kjekt & keisamt. Eg har hatt ein veldig kjekk ferie, trass i at der korkje er internett ( for min del) eller andre kanalar enn nrk. Det forbausar meg like mykje kor godt ein eigentleg kan klare seg utan desse moderne greiene.. I alle fall for ei god stund;) Dagane har gått med til joggeturar, kortspel( amerikanar & president), gåturar, avslapping, heftige diskusjonar og koslege samtaler så ikkje var så heftige;) Elles kan eg nemne at eg var på bowling, knall løye sjølv om det dukka opp mange andlete eg ikkje kjende! Det var også svært morosamt å "mobbe" bowlingteknikken min.. Utan at vi skal gå meir inn på det:) Eg, Bernt Ivar & Oddbjørn gjekk også tur til Stakvik ( sikkert ikkje slik ein skriv det..) noko som gav meg svært god påskestemning. Ære vere kvikklunsj, appelsin, havrekjeks og den norske fjellheimen! Det er slik ei ekte påske skal vere.. Heldigvis er det to dagar att med ferie, og dei skal eg nyte.. Må berre beklage at eg ikkje legg ut bilete frå ferien, eg er nemleg av den typen som "gløymer" å ta bilete.. Eg skal skjerpe meg! God påske i alle fall;)

Eg vil ha sumar;D

2007-04-02T00:22:00.000+02:00

Eg skal i grunnen ikkje klage, no er det påskeferie, noko som er særs fantastisk! Men etter å ha kopiert over mange gamle sumarbilete frå i fjor, fekk eg ordentleg kick. Sumarferiane ( eg skriv sumar, er eg konservativ SÅ er eg konservativ;D) vert berre betre og betre! Tenkte difor eg skulle laste opp eit par bilete frå i fjor..For å friske opp litt. Ein kan finne på mykje med kamera når ein er på hyttetur. Ikkje sant Ragnhild?:)Denne sumaren vert det diverre ikkje landsleir, berre tre år til neste gong. Men TT i Gjøvik vert sikkert konge, har høyrt at Kurt Nilsen kjem!?! Elles skal eg til Kreta, og Dirdalen får nok vitjing denne sumaren også.. Aldri ein sumar uten dirdalstur. Eg har også "fole" lyst på skjærgårdsgospel, og UL... Spørsmålet er om nokon vil vere med..? Meld deg snarast, for eg vert med! Er ikkje alle som lever og åndar for å vere på festival heile sumaren. Sov godt folkens, og nyt påska! Så kan vi drøyme om sumaren mellom alle sjokoladene & kyklingane.

Jakta på kjærleiken/ bonderomantikk;D

2007-03-29T23:18:00.000+02:00

Eg har alltid hatt ein plan om å melde meg på bonderomantikk, i alle fall dersom eg ikkje finn ein passande ektemann før eg er 25 ( les: 30) ;) Men så dukka altså Kathrine Moholt opp på skjermen i dag, og trangen blei brått veldig stor! Tenk for ein "idyll" vi kunne fått i sumar då. Flotte gutar som faktisk er her på Hareid, og ikkje minst her på Gjerde. Det er ikkje kvardagskost skal eg seie deg. Eg har berre eit problem; eller kanskje mange..

1. Er det gutar på som er i passande alder som ser bonderomantikk? Eg tvilar..
2. Eg tvilar neppe på at tv2 tek inn ein femten åring.. Som har andre interesser en gardar ol.
3. Det er alt for desperat av meg!

Men.. det hadde vore løye og sett! Kanskje dei kunne laga ein ungdomsversjon? Eg stiller gjerne som prøvekanin! Kva seier du? skal eg melde meg?

Våren er her, og humøret er på topp:)

2007-03-27T22:37:00.000+02:00

Livet er berre utruleg fantastisk! No har nemleg all den grufulle snøen reist sin veg, og for min del.. kan han aldri kome attende! Eg kjenner berre kor humøret stig for kvar dag som går, eg er nok det ein kallar for "versjuk" så fort snøen kjem, vert eg deprimert.. Deprimert var vel ikkje det rette ordet, men det er faktisk ikkje langt unna!

I dag har eg hatt tentamen, det gjekk heilt greitt.. Det var berre litt keisamt å sitje inne i det flotte veret!.Etter ein god middag drog eg på sykkeltur. Det vår så herleg.. Kjenne kroppen arbeide, samtidig som Hareid sin flotte natur paserte meg i solnedgangen! Det er i slike stunder eg kjenner at Hareid faktisk er ein fin plass;) For Hareid er ikkje det om vinteren. No ser eg fram til sommaren, det er faktisk berre ca. 48 skuledagar igjen, og det går fort! Eg har også bestemt meg for ein ting; når eg vert pensjonist skal eg flytte til syden om vinteren.. Då hadde eg sikkert hatt supert humør heile tida;)

Baking av bollar & forbetring av verda!

2007-03-22T22:14:00.000+01:00

No har vi endeleg kome i mål med prosjektet. Powerpointen er laga og hefte er snart i boks.I dag sat eg på skulen til klokka var halv fem, vi vart faktisk jaga frå skulen! Trudde lærarane skulle vere glade for at vi sat der, men då tok vi skammeleg feil. Vi vart nesten jaga frå dør, så det var ikkje oppmuntrande. Eg kan heller ikkje seie dei har vore så positive til prosjektet vårt, men vi har klart det! No har vi baka akkurat like mange bollar som dei kunne ha baka istadenfor å produsere bomull til skjerfet vårt! Vi har skrive ei rekke viktige ting om fattigdom, og korleis eg & du kan gjere ein forskjell. Eg fekk sjokk då eg fann ut at butikkane på hareid kastar mat for ca. tre millionar i året! Tenk på kva vi kunne ha gjort med dei pengane.. Men no skal eg ikkje redde verda, i alle fall ikkje enda:) Eg er berre typen som vert svært lett engasjert, og det har både positive & negative sider! Ein annan ting eg har lært denne veka er at eg skriv alt for mykje ropeteikn.. Den vanen skal eg endre på, berre gi meg tid. Eg avsluttar med det same som vi avsluttar prosjektet med og spør deg?

Er DU med på kampen mot fattigdommen?